İlk maçlar her zaman zordur. Başlangıçlar ise bir o kadar önemli.
Üstelik potansiyelimizi ve gruptaki dengeyi göz önüne aldığımızda yapılacak bir hata, kaybedilecek bir başlangıç maçı bizi yokuş aşağı götürebilirdi.
Yarın da rakibin ABD olduğunu düşünürsek 0/2 moralimizi epey bozacaktı.
Yeni Zelanda karşısındaki ürkekliğimizin nedeni de buydu. Turnuvada sırtımızı dayayacağımız savunmada yumuşak ve dikkatsiz olup ribauntlarda dengeyi kaptırınca 'kaybetme' korkusu kendisini gösterdi.
İlk yarıda 2/11 ile dış atış kullanıp 2 asist/9 top kaybında kalmamız hücumdaki; potamız altındaki 25 ribaundun 13'ünü rakibe vermemiz mücadele gücümüz hakkında ipucu veriyordu.
Ne var ki işleri bir yerde çevireceğimize dair bir inanç da yok değildi. Kenarda Ergin Ataman ve ekibinin müdahale gücü müydü yoksa takımın sahip olduğu karakter miydi bilinmez ama sağ yumruğumuzu saklıyorduk ve onu tam zamanında çıkardık.
Savunmada biraz daha inançlı oynamak anında hücuma yansıdı. Ayaklar eller çalıştığı anda hücumda Barış Hersek 4 numaradan şutu soktu, Emir skoru dışarıdan yarattı. Oğuz alan bulup 12 dakikasına 16 sayı (13'ü son çeyrek) ekledi. Kerem Tunçeri liderliğini sahaya yansıtıp üstüne bir de maçın en kritik toplarından birini çalınca maç geldi.
Kritik bir eşiği açtık.
ABD maçı bir yana Ukrayna mücadelesi yine böyle gergin geçecektir.
Kerem Gönlüm'ün 5'teki katkısını, Oğuz'un hücumda opsiyon oluşunu, savunmanın hücuma yansıdığını iyi görerek kontrolü elde tutarak devam etmemiz gerekiyor.
Yinelemek lazım; savunma bu takımının kıvılcımı, o çakmadan yanamayız.
CAN İŞBAKAN
