Bu sefer başlık için değiştiriyorum; bayan-kadın basketbol ikilemindeki tercihimi…
Kadının adı yok…
Nazım’ın dediği gibi; ‘soframızdaki yeri öküzümüzden sonra gelen…’ diye alıp başı giden durum, değişmiyor; değişmeyecek gibi de…
Ey devlet-i aliye!
Senin ülkenin kadınları Avrupa’nın ikincisi oldu… Memleketin en aydınlık, çağdaş ve en güçlü yüzlerinin emeklerine en ufak bir cevap yok.
Neden?
Devir böyle…
Öyle ki kimi zevatlar bile o inci tanesi gibi kızların akıttığı ter yerine şorta, atlete, formaya bakıp gazetelerine reklam olarak basmıyorlar.
Basmayın lazım değildir.
Ama neden bu kızlar için en ufak bir teveccüh yok. Canlı yayın ‘para para’ diye zıplamadıkları için mi? 12 Dev, tarih yazdı. Kimse inkar edemez… Türk spor tarihinin takım bazındaki en dev başarılarının başında gelir Sinan Erdem Spor Salonu’nda ABD’nin ardından kürsüye çıkmak. Aldıkları her şey de helal-i hoştur.
Fakat bu kızlar da memleketin üvey evladları değildir. En az diğerleri kadar ter dökmüşlerdir. Dünya ikincisi milli takımımızın Karadenizli mütahitlerin yaptığı dairelerin leb-i derya kadar kısmını vermeseniz bile 2 gözlük bir kısmı kadarı onların hakkıdır eğer başarı kriterimiz gümüş kazanmak ise…
Kime ve nerede anlatıyoruz ki? Geçen sene ‘ beni öldürecekler diyip, polise giden ve kocasını tarafından sokakta öldürülen kadın sayısı’nda rekorları alt üst eden benim ülkem değil mi?
Federasyonun en ufak bir çalışması yok. Verilen emeğe ve bulunulan şartlara bakıldığında 2010 dünya şampiyonasından daha değerlidir bu zafer.
Kızlar yazının sonunda ben vazgeçtim. Fazla bir şey beklemeyin…
Haydi arkadaşlar… Sırada olimpiyat elemeleri var. Siz oradaki maçlarda da bizi gözyaşlarına boğun. Avuçlarımız patlayana kadar alkışlayalım sizi…
