Fener playoff modunu açtı / Gökhan Türe

- Advertisement -

- Advertisement -

Fenerbahçe BEKO, Euroleague’de Play-Off modunu Zalgiris Kaunas karşısında açtı, takım halinde ‘fabrika ayarlarına’ dönerek saha avantajını ilk maçta çok iyi kullandı.

Sezon içinde Litvanya ekibine karşı 2 maçı da kaybetmiş olmak, Zalgiris’in inatçı ve bunun yanında son yılların en kaliteli oyuncu kadrosuyla bu seviyeyi yakalamış olması elbette endişe vericiydi. Ancak, ilk 5-6 dakikada biraz da bunun yarattığı baskının getirisiyle ‘tutukluk’ yapsa da Tarık’ın yaktığı kıvılcım tüm Ülker Arena’yı ve de sahadaki takım arkadaşlarını alevlendirmeye yetti. Milli forvet, takımın ve tribünleri ayağa kaldırmakla kalmadı, sahada arkadaşlarının, başta da bahsettiğimiz nedenlerden ötürü ‘aşağıda’ başladığı ‘özgüven’ seviyesini de yukarı çekti bir çırpıda…

İkinci çeyreğe de 2 üçlükle giren Tarık’a çizgi gerisinden Horton Tucker ve Wade Baldwin de eşlik edip, Fenerbahçe savunması, o sezon sonunda eksik kalan ‘duvar’ kıvamına da dönüşünce Zalgiris’in top kayıpları da artmaya, fark da açılmaya başladı. Melli temelli sert savunmanın kıvamı, coach Jasikevicius’un rotasyonu da sık tutmasıyla, oyuncuların yorulmasının ve seviyenin aşağıya düşmesinin önüne geçilerek hep yüksekte kaldı. Devre sonundaki 18 sayılık fark, böyle bir maç için büyük bir lükstü.

Üçüncü çeyrekte ise roller pek de beklenmedik şekilde değişti. Fenerbahçe BEKO, biraz da büyük farkın getirisiyle, savunmadaki o 15 dakikalık sertliği yakalayamayınca, momentumu da rakibine kaptırdı. Sonuçta ligin en iyi üçlük yüzdesine sahip takımı Zalgiris’i ilk yarıda 1/10 isabete mahkum kılan, 8 top kaybına zorlayan o savunma yumuşayınca, Litvanya ekibi 5 dakika içinde 16-4’lük seriyle bir anda o büyük farkı 6 sayıya kadar çekti. Ama yine de, rakiplerin geri geldiği önceki maçlara göre bu kez sahada daha kararlı bir Fenerbahçe vardı. İlk yarıda Tarık’ın yaptığı işi bu kez Colson yaptı. Kenardan gelip savunma seviyesini Melli ile birlikte yine yukarı çekti. Rakibe yaptırdığı top kayıpları, De Colo’nun direksiyona geçip hücumdaki tıkanıklığı açmasıyla Zalgiris’in yaktığı geri dönüş ateşini söndürmeyi başardı.

Üstüne bir de son periyodun başında gelen ve bence maçı bitiren 12-3’lük seriye de bulduğu kritik üçlükle öncülük eden Colson, 8 sayı, 4 ribaund, 1 top çalma ve 1 blokla maçın X faktörü oldu. Jantunen, Silva ve Kem Birch üçlüsünün toplamda 2 sayılık katkı verebildiği bir geceyi maç sonunda kriz yaşamadan atlatabilmiş olması Fenerbahçe’nin kısa rotasyonunun kalitesinin da yansımasıydı. De Colo’nun hücum organizasyonundaki katkısını 3 sayı çizgisinin gerisinden çoğu ‘zorlama’ atışlarla taçlandıramaması (0/6), Hall’ın tüm enerjisini savunmada Francisco’ya harcaması, top kayıpları önceki maçlara göre minimize edilse de (9) ribaundlarda rakibin gerisinde kalmak oyunun akışında göze batan olumlu ve olumsuz detaylardı.

Sezon sonundaki düşüşe rağmen seriye kazanarak başlamak, Play-Off’ların ilk maçında baskı altında saha avantajını koruyabilmek çok ama çok önemliydi. Kadro derinliği ve kalite olarak Sarı-Lacivertliler’in Zalgiris’e göre kağıt üzerinde sahip olduğu artıları yansıtabilmesi de öyle… Serinin her maçında farklı hikayeler ortaya çıkabilir, maçlar farklı senaryolarla akabilir tabii ki… Dünle geri kazanılan özgüvenin takıma yansıması da ayrı bir artı değer olacaktır. Bu noktada esas olan savunma sertliğini bu seviyede ama biraz daha geniş bir zaman dilimine yaymak… Tarık her akşam 10/13 saha içi isabetle oynayamayabilir. Bu anlamda kenardan gelen skor katkısının biraz daha fazlalaşması (bakınız Boston JR) da, asist adedinin de daha iyi saha içi organizasyonlarıyla artması da hedefe daha emin adımlarla ve daha konforlu ilerlemek adına işleri kolaylaştırır… Play-Off modunu güzel bir galibiyetle açan Fenerbahçe BEKO’ya tebrikler… Perşembe akşamı da ayakları yere daha sağlam basan, daha özgüvenli ve kararlı bir Fenerbahçe göreceğimizden eminiz…