Avrupa’nın gelmiş geçmiş en köklü takımlarından olan Olympiakos’un seyircisi de, hırçınlığı ve yaratıcı çılgın çığlıkları ile “Pire dostluk ve barış” salonuna gelen tüm takımların kabusu olmuştur.
Bu salonda ezeli rakipleri Panathiniakos’a geçen senenin son maçında bu salonda şampiyonluk maçının sonuna doğru salonu bastılar ve maçın sonunu oynatmadılar! Federasyon Şampiyonluk Kupasını salon dışına kaçırmak mecburiyetinde kaldı. Pire salonu aldığı uzun süre ceza nedeniyle sessiz sezona başladı.
Olympiakos senelerdir uzak kaldığı başarılara ulaşmak için koç olarak Dusan İvkovic’i başa getirdi. İvkovic 1997’de Yunan takımı ile Avrupa’nın en baba kupasını almıştı. O kadronun en yıldız oyuncusu hepimizin yakından tanıdığı, David Rivers’dı. İvkovic’li Olympiakos iki hafta evvel ezeli rakipleri Panathiniakos’u 61-65 yenerek büyük başarı sağladılar.
Tribünler doluya yakın! Seyircinin bir bölümü susmadan şarkılar söylerken, geri kalan seyirciyi suskun buldum. Bir tek eski Panathiniakos’lu Jasikevicius oyuna girince” küfürün bini bir para”
Aslında Fenerbahçe Ülker maça çok iyi başladı. Özellikle beklediğimiz savunma fazlası ile sahaya yansıyınca zaman zaman, Yunanlılar sayı bulmakta zorlandılar. İkinci çeyrekte öyle bir bölüm yaşadık ki, “Kucağımıza kadar gelen farkı bir türlü sağlayamadık”13 top kaybı, belimizi büktü!
Bomboş kaçırdıklarımız, potamızda sayı oldukça fark kapandı. Olympiakos’u aciz duruma düşürüp ellerinden topları almıştık ki! “Biz yapamıyoruz siz alın dercesine, sayılar yedik” Bu salonda kolay kolay hiçbir takım Yunanlıları bu kadar aciz bırakamazdı. Müthiş savunmamız havada kaldıkça kahrolduk! Kinsey-Tomas-Ukic-Lavrinovic hatta bacağı çeken Ömer, çok iyi savunma yaparak çok az şans tanıdılar.
Teodosic: Basketbol oynamak yerine artistlik yapıp, maçı çığırından çıkarma gayretinde! Böyle oyunculardan nerede ve kim olursa olsun! Nefret ediyorum! Hakemleri ilk yarıda beğendim.
Spanoulis: Tek başına maça ağırlık koymaya çalışıyor. Her topu altın değerinde kullanıyor. Potamıza topla yola çıktığı her hücumda canımızı acıtan basketlere ulaşıyor. O olmasa birkaç kez maçı koparabilirdik.
Papaloukas: Yaşlandıkça çenesi düşmüş. Ayakları elleri yerine vıdı, vıdı konuşuyor! Seyirciyi tahrik ediyor! Aslında adı büyük kendi küçük bir basketbolu izliyoruz. Hani tadına-madına bakmıyorum ama, basketbol adına güzel bir harekete hasret gideceğiz!
Son çeyreğe 58-55 girdik. Eh! dananın kuyruğu kopacak, kopacak da, lehimize olması en büyük dileğimiz. Tribünlerde 9 bin biletli seyirci geldiğini öğrendik. Rekor hala Fenerbahçe Ülker’de. Eh, bu maçı da, alsak, keyfimiz iyice y erine gelecek. Sean May çok iyi bir performans gösterdi. Ömer Onan sakat olmasına rağmen savunduğu oyuncuların dağlarına kar yağdı. Ukic ve Jasikevicius paylaştıkları maçı mükemmel bitirdiler. Oğuz her geçen gün daha iyi oynamaya başladı. Lavrinovic’in şutları girmese de, çok iyi savunma yaparak önemli katkı yaptı. Kaya lüzumsuz gördüğü teknik faulle erken kenara oturdu. Kinsey her zamanki gibi ne yapılması gerekirse yaptı. Tomas da görevini en iyi şekilde yaparken, Preldzic en iyi oyun kurucu gibi görev yaptı. Koç Spahija maestro gibi takımını yöneterek “Pire limanı Oskar ödülünü kazandı” Bu maçı almak çok önemliydi ve bunu beceren Fenerbahçe Ülker’li oyuncuları kutluyoruz.
