THY Euroleague'de ikide iki yapan Fenerbahçe Ülker'in Cibona Zagreb deplasmanında aldığı galibiyeti İsmet Badem değerlendirdi:
Rüzgarın önüne kattığı yağmur insanın yanaklarında şamar gibi patlarken, ıslak umutları ekrana yapıştırıp, duyguları deniz aşırı ülkeye yolcu ettik. O sene, bu sene derken zaman o kadar hızlı geçiyor ki! Şu Fınal-Four denen organizasyondan nefret eder hale geldim! Kızgınlığım aslında kendimize! Onca emek, onca para her sene yarıda kalan sevinç, çığlıkları boğum boğum boğazımıza dolanıyor!
Hep başkalarını seyretmekten, hep iyilerin, finallerin “Oradakilerin” oynamasından bıktım. O formalar kadar bizim ülkemizin takımlarının renklerinin de, hak ettiğini düşünüyorum. Ama olmadı mı? Olmuyor! Bu sene içimden bazı sesler “Evet bu sene hazırlan, Milli Takımdan sonra kulüp takımlarımızda final oynayacaktır.” Diyor.
Fenerbahçe Ülker Rytas maçında sergilediği basketboldan sonra, çok ümitlendim. Cibona deplasmanına çıkarken “zor ama, o kadarda değil!” Nerede ise tüm takımını yeniden kuran ve ekonomik kriz nedeniyle genç takım oyuncuları ve kısıtlı kadro ile sahne alan Cibona’nın up uzun geniş kadrosu bulunan Fenerbahçe Ülker karşısında direnemeyeceği kanısındaydım. Az oyuncu ile mücadele eden Cibonalı oyuncular maçı alabilmek için tek çareleri vardı. Sert oynamak, vurmak, kırmak, hatta hakemlerin kafalarını karıştıracak kadar sert oynadılar. Bir ara bunda başarılı oldular. Bazı Fenerli oyuncular bu kadar sertliğe teslim olarak yavaşladılar.
Suskun kaldılar!
Maç başladı: Ukic ve Tomas yıllarca önlerinde oynadığı mahalle arkadaşları karşısında zor bir sınav verdiler. Gelmişken bu kritik günde maçı “Ben alayım” sevdası ile bir ara fena çuvalladılar. Özellikle Tomas bir türlü o gergin ve stresi üzerinden atamadı! Bu maç onun için sayılmaz!
Ukic ise ne kadar zorlanırsa zorlansın, deneyimini kullanarak 14 sayı 2 rib.4 asist ile renklendirdi. Maça bir nevi adını yazdırdı. Takımının iyisiydi.
Greer: Nerede bir Fenerli, nerede bir basketbol sever görsem, hatta radyo programında, kimse Greer’i bu takıma layık görmüyordu. Oysa onu sözlerle korumak yerine bu maçta “Ben bu takıma çok gerekliyim” diyerek 11 sayı ile hayat verdi. Greer iyi ve çok kaliteli bir oyuncu. Rotasyon çarkından fırsat bulursa, Fenerbahçe Ülker çok faydalanacaktır.
Kinsey: 17 sayı. Kanarya’ya hayat veren en önemli oyuncularından. Şu an takımın en iyisi. Sakatlanmazsa her maç kritik anlara imza atacaktır. Alkışlanacak basketbol oynadı.
Lavrinovic: Yukarıda yazdığım gibi, Cibonalı oyuncuların sertliğinden tırstı ve sessiz kaldı. Oysa böyle günlerde sahne alıp ortalığı birbirine katıp, maçı tek başına alabilirdi. Attığı 6 sayı bence çekirdek!
Oğuz: Çok iyi başladı, tam ısındı, oyundan çıktı. Oysa ben Oğuz’un çok daha iyi şeyler yapacağına inanıyorum. 5 sayı 4 rib. İstatistikte görünse de, biraz daha dikkatli oynar ve rotasyondan etkilenmezse bu senenin yıldızlarından olabilir. Bence Koç Oğuz ile özel ilgilenmeli.
Vidmar: Tam bir görev adamı. Üç saniye’de çenesi değil, vücudu ile müthiş bir mücadelede, çoğunlukla da, büyük başarı sağlıyor.
Ömer Onan: Bu akşamın suskun silahı. Görevini yaptı yaptı da, biz ondan çok daha şey beklemenin sancısını çekiyoruz. Yoksa o 7 sayı yerine 0 sayı atsa da, bizim gözdemizdir.
Mirsad-Kaya-Preldzic: Çok şey yapmaları gerekirken oldukları yerde patinaj yapıyorlar! Bu takım ve Türk Basketbolseverleri onlardan çok daha fazla şeyler bekliyor.
Cibona’lı oyuncu dostlarım, Feneri gözüne ciddi ciddi kestirmişler! Ama onların evdeki hesabı! Bizim uzun metrajlı yaptığımız çarşı hesabımıza uymadı ve bir galibiyet daha. Ne olursa olsun, bir tek maçın puanlamada ne kadar önemli olduğunu bilenlerdeniz. Kolay gelsin.
