OYNATAN bir oyun kurucu ile kendi oynayan bir oyun kurucu arasındaki farkı en net örnekleyen maçlardan birini izledik dün. Beşiktaş’ta Jerrells 3 çeyrek boyunca oyuna yön veren isimdi. Ewing, Markota ve Cevher’le çok iyi şut atıp Beşiktaş’ın uzun süre önde kalmasını sağladılar. Maç boyu 11/25 üçlük attı siyah-beyazlılar.
JERRELS’IN yaratıcılığı üzerinden şutlar yağmur gibi geldikçe skorda hep önde kaldı Beşiktaş. İki takımın da pek organize hücum edemediği maçta F.Bahçe ne zaman bir ivme yakalayacak gibi olsa kritik bir isabet geldi siyah-beyazlılardan. F.Bahçe de aslında farklı değildi. Takımların son dönemdeki durumu, birbirlerini çok iyi tanımaları ile birleşince hücumlar genelde bireysel yaratıcılığa kaldı. F.Bahçe’de ise hücumu sürükleyen isim Bogdanoviç oldu.
BEŞİKTAŞ çok top kaybetti ama F.Bahçe bunları skora dönüştüremedi, yarı sahada da şut sokamadı vs derken ivme Kartal’da kaldı. 4. çeyrekte 9 dakika kala 8 sayı öndeydi Beşiktaş.
HEM ATTI HEM ATTIRDI
BUNDAN sonrası ise basketbolda bir tarz farkının uygulaması gibi. Pianigiani’nin çok kısıtlı süreler verdiği Barış Ermiş, McCalebb ve Preldzic gibi topa çok hükmeden iki oyuncunun yanında sahada yer aldı. Muhtemelen savunması için sahadaydı ki onu da gayet iyi yaptı ama esas hücumda yaptıkları o zamana kadar olan tüm gidişatı değiştirdi. Topu alan herkesin kendi başının çaresinde baktığı ortamda Barış önce Preldzic-McCalebb ikilisinden topu aldı bu bile başlıbaşına bir başarı olmalı. Sonra da atmak kadar takım arkadaşlarına vermeyi başardı.
ASLINDA yepyeni bir formül vs değil bu. Basit bir ikili oyunla 2 boş pota dibi attırdı mesela Oğuz’a. O da 5 sayı attı. Maç 28-14’lük seriyle biterken 5 sayı, 3 asistle kilit rolü oynadı. Bu kadar başarılı olmasında maç boyunca bu tip oyunları iki takımın da hiç oynamamasının etkisi de var elbette. Ama ne olursa olsun son çeyrekte çok daha verimli hatta tek verimli bölüme damga vurdu.
