Fransa maçına kadar kazandığımız bütün maçlar savunma ve savunma kaynaklı sayılar sayesindeydi. Hazırlık döneminden itibaren en büyük problemimiz sete set kaldığımız hücumlarda pozisyon bulmaktı.
Ama Fransa maçında savunma ve kolay sayılarımızın yanına, kazanmaya alışmış özgüvenli oyuncularımızın, organizasyon sonu yüksek şut yüzdesini ekledik.
İşte bu bizi turnuvanın en iyi bir kaç üst seviye takımından biri yaptı.
Slovenya maçına da aynı bu şekilde klasikleşmiş sert müdafaamız, kolay sayılar ve yarı saha 5'e 5'te de üçlüklerimiz gelince Slovenleri maçın hemen başında sindirdik.
Daha ilk topta yapılan baskıdaki enerjimiz mesajın rakibe gitmesini sağladı.
Turnuvada her maçta yükselen ritmiyle Hidayet'in de liderliği hemen hissedildi. Belki de hücumda bu kadar iyi başlamamızın nedeni de Hido'ydu.
Kenardan gelen oyuncular her zamanki gibi sahaya daha fazla enerji kattı ve ilk yarının sonunda görüldü ki mucizevi bir şey olmazsa Türk Milli Takımı, ilk kez Dünya Şampiyonası'nda yarı final oynama hakkını elde edecekti.
Ve şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki ABD ile birlikte turnuvanın en sert ve enerjik takımıyız.
Takımımız tamamen kenetlenmiş durumda, umarım bu sinerjiyi şansın da yardımıyla altın madalyayla süsleriz.
