G.SARAY geçen sezon F.Bahçe ile oynadığı final serisinin 7. maçına çıkmamış ve şampiyonluğu rakibine bırakmıştı… 17 Haziran’daki maça çıkmama kararını dönemin başkanı Aysal ve yönetim, oyuncuların böyle bir talebi olmamasına karşın almıştı. Aradan 5 ay geçti… Yönetimin bir kararı yoktu ama bu kez de sarı-kırmızılı oyuncular ilk yarıya çıkmadılar! Maça 2 dakikada 3 top kaybıyla başladı G.Saray. F.Bahçe ise 8-0’lık seriyle. İlk periyot 20-17 F.Bahçe üstünlüğüyle geçilirken 3 sayılık fark esasında sarı-lacivertlilerin oyundaki üstünlüğünü yansıtmıyordu. G.Saray bu 10 dakikada 5 top kaybı yapmış ancak bulduğu 3 üçlük isabetiyle skora tutunabilmişti. Diğer tarafta ise hücum ve savunmadaki sorumlulukları iyi paylaşan bir F.Bahçe vardı.
ASLAN DÖNDÜ AMA…
Nitekim o uyum 2. periyotta maçı sarı-lacivertlilere daha devre sonunda kazandırdı. Çok daha tempolu, sert, iyi yardımlaşan, herkesten katkı alan ve bunların sonunda su gibi akan bir F.Bahçe vardı bu bölümde. Önce 7-0’lık seriyle farkı 10’a çıkardılar, sonrasında 16-3’lük bir seri geldi, fark 18 oldu. Devre ise Bjelica’nın üçlüğüyle 50-31 bitti, F.Bahçe 2. periyotta 30 sayı attı. İlk yarıda yumuşak kalan G.Saray 2. devrede maçtaydı. F.Bahçe’nin ritmini bozan, sahanın her iki tarafında ribaunt üstünlüğünü (40-26) eline geçiren Cimbom buna rağmen kritik anlardaki top kayıpları (G.Saray 12, F.Bahçe 5 top kaybıyla oynadı) ve 2 sayılık atışlarda yüzde 37’de kalması nedeniyle farkı ancak 8’e kadar -o da bitime 1.30 kala- indirebildiler.
F.BAHÇE ikinci yarıda takım halindeki bilinçli oyundan uzaklaşıp 35 sayı üretebilse de maçı 85-74 kazandı. Emir hiç şut kaçırmadan 7 sayı, 7 asist üretirken süre alan 10 oyuncunun 9’u (En az atan 5 sayıyla Melih) skora katkı yaptı. Zaten dar rotasyonla oynayan G.Saray ise Ender ve Jawai’den hiçbir yardım alamadı.
