İLK 10 dakika geçildiğinde sadece 8 sayı atabilmiştik ve 9 sayı gerideydik… Malum Milli Takımımız'ın en büyük sorunu hücum ama bu kadar kısır kalmak korkutucu oldu… Devamında ise Emir'in 4 numaraya geçmesiyle nihayet sayı atabilmeye başladık. Turnuva boyunca her maçta hücum sorunu yaşayacağız gibi. Eğer bu takım savunmada da her şeyini vermezse o zaman galip gelme ihtimalimizi neredeyse yok. Nitekim 2. periyotta da bu oldu. Bir ara farkı 5'e indirsek de devreyi 28-38 geride kapattık. Başta ribauntlar olmak üzere (28-19) tüm istatistiklerde de gerideydik ve yalnızca 2 asist yapabilmiştik.
KARŞILAŞMA eğer aynı şekilde seyretse farklı yenildik ama neyse ki öyle olmadı. Bizim çıkıp 25-30 sayı atabilecek ya da oyunun tamamını domine edip maç kazandırabilecek bir oyuncumuz yok. Bizim 'biz' olmamız lazım, 12 oyuncunun tamamının katkı vermesi gerek. Nitekim 2. yarıda öyle oldu. Emir ve Ender hücumları iyi yönlendirmeye başladı, bitirici rolü beklenmedik şekilde Barış Hersek üstlendi ve ortak olduk maça.
FORMÜLÜ GÖRDÜK
SON çeyreğin başında fark 12'ye kadar çıktı, hatta son 5 dakikaya 11 sayı geride girdik ama yine 'birlikte' dirildi takım. 16 sayısının 13'ünü son 6 dakikaya sığdırdı Oğuz ve önderlik etti bu baş kaldırıya. Kerem Tunçeri çok kritik 2 top çaldı, Emir belki de maçı bize getiren 3'lüğü attı.
BİTİME 50 saniye kala 76-73 öndeydik. O süreyi çok da iyi oynadığımız söylenemez, 1 beraberlik şansı verdik, birkaç da hücum ribaundu verdik üst üste ama Tunçeri'nin çaldığı topla bu zorlu maçı kazandık. Ve bu zafer, bize diğerlerini de nasıl alabileceğimizi gösterdi.
