Yıllar önce bir antrenör arkadaşım, “WNBA oyuncuları bütün paralarını Avrupa'da kazanır ama içlerinden takımı sahiplenenlerin sayısı fazla değildir.” demiş, bir de şu iddiada bulunmuştu: “WNBA'den üç kuruş para alırlar ama o organizasyona büyük saygı duydukları için programlarını da ona göre yaparlar. Bizim takımdaki WNBA oyuncuları sezon öncesi WNBA kampını kaçırmak istemedikleri için play-off serisinin uzaması korkusuyla bilerek kaybettiler ve Amerika'ya erken gittiler.”
WNBA'de 4 ay için 60-100 bin dolar bile almayan olan bu oyuncular, bazen aylık 30-40 bin dolar, hatta daha fazlasını kazandıkları TKBL'de zaman zaman o koçun hissettiği kuşku uyandıran davranışlarda bulunabiliyorlar.
Bazı örneklere bakıp genelleme yapmak çok doğru değil ancak sadece WNBA tutkusuyla değil, başka konularda da karşımıza kötü örnekler çıkıyor ve kulüplerimiz elleri-kolları bağlı, çaresizlik içinde kaderlerine razı oluyorlar. Amerikalı kadın oyuncuların birçok disiplinsiz davranışları da kulüp ilkeleri oturmuş olmadığından yutkunularak geçiştiriliyor. Ancak kötü örnekler, gelecekteki kötü örneklerin de zeminini hazırlıyor.
Avrupa Kupası'nda yer alan takımlardan birinde yabancı oyuncu takımın Avrupa Kupası maçı için kafileden bir gün önce, oradaki arkadaşı için kendi başına uçabiliyor ve maç günü hiçbir şey olmamış gibi ilk beşte başlıyor.
Başka bir oyuncu takımı kritik bir dönemden geçerken kimseyi tatmin etmeyen özel bir neden ileri sürerek Amerika'ya gidiyor, aklına esince dönüyor.
Başka bir oyuncu takımı final maçına çıkacakken, “Nedimelik için söz vermiştim” deyip takımını yalnız bırakabiliyor.
Bir başkası antrenmanda takım arkadaşını yumruklayıp burnunun kırılmasına neden oluyor.
Bütün bunlara karşı takımlarımız ne kadar ilkeli davranabiliyor? Oturup düşünsünler…
