İlk sekize çıkan takımlara şöyle bir göz atarsak, hepsini yenecek güçte ve kalitede bir takım olduğumuz çıkar ortaya.
Almanya, Fransa, Litvanya ve Sırbistan maçları, inanılmaz hatalar zinciri son saniyelerde kaybedilmiştir. Bir üst tura çıkarken bile “Kendi göbeğimizi” başkasına kestirmiş, uçurumun köşesinden dönmüştük.
Şimdi bu kaybedilen prestij ve çöküş için ağlamanın faydası yoktur. Önemli olan Olimpiyat vizesi alamamış olmamız.
Gelinen nokta Hidayet, Mehmet Okur, Kerem Tunceri , Ömer Onan, Cenk, Sinan ve Ender için kariyerlerinde eksik bir sayfa olarak önlerine çıkacaktır.
Yukarıda saydığım isimler için Olimpiyatlarda mücadele etmek artık imkansızdır.
Yıllardır Türk basketbolüne değer kazandırmış, muhteşem sonuçlara imza atmış bu sporcularımıza teşekkür etmek ve onları onere etme zamanı gelmiştir. Bu düşünceme kızacaklarını düşünmüyorum.
2001 yılında Avrupa ikincisi olan takımın genç oyuncuları, omuzlarına seneleri alarak yorulmuştur. Kariyerlerine kendi takımlarında devam edecekler, belkide başka başarılara imza atmaya devam edeceklerdir.
Ama milli takım ayrı bir özellik taşır. Gençleşme zamanında yapılmazsa çöküş uzun yıllara taşınacaktır.
Türk basketbolünün görüntüsü hiçte zannedildiği kadar korkunç değildir. Önemli oyuncuların kısa zamanda uluslararası podyumda boy göstereceği şüphe götürmez.
Önümüzde iki yıllık bir süre var.
2013 Avrupa şampiyonası Slovenya'da organize edilecek. En kısa zamanda “Milli takımı” yenileme operasyonu yapılmalıdır.
Oyuncu bazında yapılacak bu değişikliğin dışında kalacak tek isim Orhun Ene olmalıdır.
Erman Kunter'i şampiyona sonrası nasıl gönderdiğimiz hala belleklerden silinememiştir. Sonra Tanjeviç'e verilen beş yıllık süre ve destek. Şimdi aynı duyarlılığı Orhun Ene'ye göstermeliyiz.
Bakalım iki sene içerisinde neler yapacak. Gurur duyacağımız ve final oynayacak genç bir takım yaratabilecek mi?
Son üç yıldır Banvit'te yaptığı gibi….
