ANKARA – Fildişi Sahili’ni yenmek, 6 yıldır hedef olarak gördüğümüz Dünya Basketbol Şampiyonası’na galibiyetle başlamak çok önemliydi. Kesinlikle kazanmamız gereken favori gösterildiğimiz bir maçtı bu ama biz farklı bir noktaya dikkat çekelim.
ABD, NCAA antrenörü koçu Mike Kryzewski yönetime geldiği günden bu yana kısa bir kadroyla, baskıyı, atletizmi ve hızlı hücumları felsefesi haline getirdi. Bu düzen onların olimpiyatlarda altın madalyaya ulaşmasını sağlamıştı yıldızlarla dolu kadrosuyla. Dünya Şampiyonası’na ise aç ve genç oyuncularla geldiler. Düzen aynı, düşünce aynı. Ve dün Hırvatistan gibi bir ekolü 106-78 yenerek adeta ‘şov’ yaptılar.
Tamam; biz ABD değiliz ama biz de bu sistemde (Kerem, Ömer, Hido, Ersan, Aşık) ön alanda baskıyla rakibi boğup, topu çok iyi gezdirip, hem hücumda hem savunmada yardımlaşabiliyoruz. İşte böyle oynayarak Fildişi karşısında daha maçın başında 16 sayı farkı yakaladık.
Ancak Tanjevic rahat durmadı ne yazık ki ve sahaya Ender-Hidayet-Kerem Gönlüm-Oğuz-Semih formatında bir 5 sürdü. O Fildişi -ki turnuvanın en zayıf takımlarından biri- farkı 6 sayıya indirdi. Ne baskı kurabildik, ne yardımlaşmada çabuk olduk, he de hızlı hücum yapabildik. Bambaşka bir kimlikle umutlandırdık Fildişi’ni… Ve hemen ardından yine ‘doğruya’ dönüş; ardından da gelen fark…
Niye kendimizi sıkıyoruz, strese sokuyoruz? Yeni basketbol düzeninde hangi sistem doğru? ABD’de Krzyewski mi bu işi daha iyi biliyor yoksa Türkiye’de Tanjevic mi? Bizim düşüncemiz şu… Aman güçlü rakiplere karşı geçmeyelim bu düzene, hele madalyaya bu kadar da yaklaşmışken… Lütfen!..
