Zamanı belki geri getiremezsiniz ama bazen şans kapını ikinci kez çalar. İşte NBA’de yapılan dev takaslar ardından Milli takım kaptanımız Hidayet Türkoğlu’nun Orlando’ya geri dönüşünü ben böyle yorumluyorum. Hido, Allah’ın sevgili kuluymuş ve son iki yıldır hızla inişe geçen kariyerine tekrar yön verip, kariyerini zirvede noktalama şansını yakaladı. Hido’nun ilk NBA takımı olan Sacramento Kings’in kadrosuna bakarsak; Vlade Divac ve Chris Webber gibi iki tane yüksek basketbol IQ’su olan uzun vardı o takımda. Daha sonra San Antonio’da Hido yine belki de NBA’in gelmiş geçmiş en iyi dört numarası olan ve zaman zaman da beş numara oynayabilen Tim Duncan ile birlikteydi. Onun ardından da Orlando’ya geldi ve şu anda NBA’in tartışmasız en iyi pivotu olan Dwight Howard ile oynuyordu. Hido-Howard son sezonu ise rüya gibiydi. Her gece bizi ekran başına bağlayan, uykusuz bırakan müthiş bir yolculuktu o! Şu yazdığım satırlarda dile getirmeye çalıştığım Hido’nun genelde etkili uzunlarla oynadığı zaman kendi özelliklerini ön plana çıkarma şansını yakalamasıydı. Böyle bir imkân ne Toronto’da vardı, ne de Phoenix’de. Etkili uzunun çektiği ekstra dikkat Hido’ya çok önemli ‘biraz daha boş alan’ yaratıyor. Bunlar ne Toronto’da vardı, ne de Phoenix’de. Hatta Hido’nun Suns formasıyla dört numarada oynaması beklenmişti. Hücumda eşleşme avantajı yaratacağı düşünülerek belki Suns yönetimi bu takası yapmıştı ama çok kısa sürede Hido’nun dört numara oynaması onun bütün oyununu olumsuz etkiliyordu. Sezona ilk beşte başlayan Hido 16 maç sonra kenara alındı. Böylece Toronto macerasıyla başlayan kâbus Arizona çölünde de devam ediyordu.
Ancak hakikaten Allah’ın sevgili kuluymuş ve bir anda onun kariyeri açısından olabilecek en güzel şey oldu ve bir Aralık gecesi tekrar Dwight Howard ile aynı takımda oynayacağı müjdesi geldi. Orlando Magic son 7 maçında 6 kez yenilince ve Doğu’da en büyük rakipleri Boston ve Miami ile aralarının açıldığı iyice belli olmaya başlayınca, hatta arkadan gelen Chicago’nun da onları yakaladığı anlaşılınca bir çok hata yapan genel menajer Otis Smith büyük bir kumar oynamaya mecbur kaldı ve iki dev takas için tetiği çekti. Smith’in hatalar zinciri Washington Wizards’a gönderdiği Rashard Lewis’e absürt ‘$ 118 milyon Benjaminlik’ bir kontrat vermesiyle başladı. Lewis gibi Doğu’nun Jason Terry’si olarak isim yapmış bir oyuncuya verilen maksimum kontrat ki Lewis’ın hizmetini isteyenler arasında en yakın rakibinden yaklaşık %30 gibi bir farkı durup dururken ödemeyi kabullendi, Magic’in elini ayağını bağladı. Smith’in diğer bir hatası ise NBA Finalleri’nin ardından Hido’nun daha iyi şartlar için Orlando’dan ayrılmasına göz yummasıydı. En büyük hatası ise Hido’nun boşluğunu bir zamanlar ‘half man-half amazing’ ama son zamanlarda ‘half emekli-half sakat’ olan Vince Carter ile doldurmaya çalışmasıydı. Lewis-Carter ikilisiyle Magic, Doğu’nun en muhteşem ‘işler zorlaşınca, zoru sevenler iş başı yapar’ sözlerine zıt ikilisini oluşturuyordu. Dwight Howard’ın muhteşemliğine rağmen Orlando hızla aşağıya iniyor ve su alıyordu.
Şimdi ayrıldıklarından bu yana mutlu olmayan, hata kimdeydi diye de hiç kafa yormadan, hatta birbirlerinin ardından söyledikleri ‘sevimsiz’ sözleri de derhal unutarak Hido ile Smith birbirine sarılmalı. Hatta belki Hido henüz Orlando’ya ayak basmadan sarıldılar bile. Çünkü son iyi yıldır NBA’deki dostlarımla konuşurken, “Hido aktif emekli oldu” veya “Hido kontratı kaptı ve yattı” diyenler karşısında direnirken ve isyan ederken, iş performansa ve neticeye geldiğinde hep geri adım atmaya mecbur kaldım. Şimdi Hidorlando Magic tekrar iki sezon öncesine dönerse onların bu konuya değineceğini pek sanmıyorum ama konuyu ben gündeme getireceğim. Tabii ki Orlando iki yıl önceki Orlando değil. O kadrodan Howard ile birlikte sadece J.J. Reddick ve Jameer Nelson kaldı. Jason Richardson kontrat yılında ve kariyerinin son büyük kontratına imzalayacak. Suns düzeninde ona maksimum parayı getirecek istatistikleri elde ediyordu. O kadar ki Suns’ın kazanaıp kazanmayacağı gitgide onun eline bakmaya başlamıştı. Burada o kadar şut bulamayacaktır ve ondan hiç sevmediği artı yapamadığı savunma katkısı beklenecektir. Smith’in oynadığı kumarın yine az riskli ismi Richardson… Bir de Gilbert Arenas var. Smith tabii ki Golden State günlerine güveniyor. Orada Arenas’a kol kanat germiş onun bir yerde akıl hocası, yol göstericisi olmuştu. Kendisini Arenas’a bir baba modeli gibi görüyor. Ama aradan çok yıllar geçti. İkinci turda draft edilmiş ve kendini ispatlamak için canla başla çalışan Arenas ile çaylak kontratı bittikten sonra $ 177 milyon kazanmış Arenas aynı kişi olmayabilirler. O zamanlar lakabı ‘Hibachi’ yani ateş topuydu, daha sonra ‘Agent 0’ oldu ve son yıllarda yaptığı hatalardan sonra artık ‘Agent 99’ olması gerektiğini savunanların sayısı hiç de az değil. Bu arada bilmeyenler için Agent 99 bir televizyon dizisinde yer alan komik ve hata üstüne hata yapan Maxwell Smart adında bir gizli ajandı. Ama benim görüşüm en azından bir balayı dönemi yaşanacaktır ve bu dönemde Arenas çok verimli olacaktır. Tabii sakatlıklar yine boy göstermezse!
Ancak şu bir gerçek ki, Smith bu takasları yaparken hem takımı daha iyi duruma getirmek için yaptı, hem de 2012 yılında serbest kalacak olan Howard’ı mutlu edip Orlando’da kalmasını sağlamak için. Bunu gerçekleştirebilmek kolay olamayacak. Miami ve Boston halen Orlando’dan daha üstün görünüyorlar. Ancak aradaki o fark kapanacak ve en azından Orlando’nun o iki takım ve Chicago ile rekabet edip onları eleme şansı yakalanacaksa, bu işin özünde Hidorlando olmalı. Bu kadar basit… Bunu diğer oyuncuların da bilip, kabullenmesi gerekiyor. Bizim içinde Doğu’da zirve yarışında yer alan takımların üçünde Milli oyuncularımızı izlemekte ayrı bir heyecan ama beraberinde ayrı bir derdi getiriyor. Yine uykusuz geceler bizi bekliyor.
