Fenerbahçe Ülker, geçen hafta Povver Electronics Valencia'yı yenerken “kötü günde kazanma” becerisini göstermiş, kaybetmesi halinde Final-Four yolunda alabileceği büyük bir darbeden kurtulmuştu. Sakatlıkların yanında hastalıklarla da boğuşan Sarı-Lacivertliler, dün Zalgiris Kaunas karşısında Valencia maçının kopyası niteliğinde bir 40 dakikayı bu kez hasta olan Ömer Onan'ın yerine vitrine Mirsad'ı çıkarıp, yani yine “joker çekerek” kayıpsız geçip çeyrek finale bir adım daha yaklaşmayı başardı.
Çeyrek finale kalmanın ötesinde, grupta bir sonraki turda kendisine Final-Four yolunda önemli bir avantaj sağlayacak “liderlik mücadelesi” de veren SarıLacivertliler, bu kez Mirsad'ın ateşlediği dünkü gecede zor maçı lehine çevirip hedefe bir adım daha yaklaştı.
Valencia maçı ile büyük ölçüde benzerlikler gösteren karşılaşmada SarıLacivertliler'in en belirgin zaafı yine pota altı idi. Kaya'nın da yokluğunda bu pozisyonda “iyice yumuşayan” Kanarya, özellikle Oğuz-Lavrinovic ikilisi sahada iken bu bölgeden rakibine o kadar kolay sayı imkanı tanıdı ki, seyircilere saç baş yoldurdu.
Lavrinovic'in hareketli rakip uzunlar karşısında ağır kalması ve hücumda da son derece verimsiz görüntüsü neredeyse SarıLacivertliler'e pahalıya patlayacaktı. Oyuna girdikten sonra i Jasikevicius ile birlikte “ateşleyici güç” statüsüne bürünen 35'lik Mirsad'ın 13 sayı, 14 ribaundla Oğuz-Lavrinovic ikilisinin her iki pota altında da yükünü omuzlayan isim olurken, Vidmar ve Kaya'nın yokluğunda katkı vermesi beklenen Sean May'in de isteksiz görüntüsü ve savunmada hiçbir caydırıcılığı olmaması diğer dikkat çeken bir detaydı.
35 dakika sıkıntıda giden maçta Sarı-Lacivertli oyuncuların serbest atış isabetinin (9-22, % 41) üç sayı yüzdesinin (11/23, % 48) bile altında kalması ve bu kaçan 13 faule rağmen kazanmayı başarmak dünkü geceyi mutlu sonlandırmak adına güzel ancak gelecek maçlar açısından kaygı vericiydi.
Vidmar, Kaya, Kinsey gibi üst düzey eksiklerine rağmen son çeyrekte Ukic, Tomas ve Preldzic gibi kısaların devreye girip kritik sayılarla günü kurtarması da ne kadar sevindiriciyse, iki haftadır sakatlıklar ve hastalıkların da etkisiyle giderek düşen takım performansının yerini bireyselliğe bırakması da bir o kadar düşündürücüydü. Ne diyelim; bu düşüşü hastalık ve sakatlıklara verelim. En kötü gününüz böyle olsun… Daha kötüsüne ne yürek dayanır, ne de THY Euroleague düzeyi bundan fazlasını kaldırır; aman dikkat!..
