Önce Obradovic’den bahsedelim. Final-four’da acaba Guduric yerine Sinan Güler olsaydı şampiyonluk gelir miydi? James Nunnaly de final four da ihmal edilmemesi gereken şutör idi. Aklımda final-four sonrası bunlar vardı. Her iki oyuncu da kim olduklarını gösterdi. Diğer yandan da Obradovic’in bu Avrupa’nın en iyi oyuncularına yaptırdığı savunmaya şapka çıkartmak lazım.
Orhun Ene TOFAŞ tarafı ise Euroleague seviyesine takımını çıkartmak için hücum olarak oldukça etkili hazırlanmıştı. Türk oyuncuları girince oyun dengesi hemen rakibe geçiyordu. Tofaş savunmasını hücumları gibi aynı seviyeye tutamadi. Önce rotasyondan, sonra da bireysel yeteneklerden savunmalarını üst seviyeye çıkartamadı.
Devredeki dengeyi 3. Periyotta Guduric, Dixon ile başlayan Fenerbahçe savunma ve hücumda iyi olmayınca Tofaş başta bozdu. Sarı – lacivertlilerde Sinan ve Wannamaker oyuna girer girmez periyoda ağırlıklarını koydular. Melli ve Ahmet 'in de iyi oyunu farkın açılmasına etkili oldu.
4. periyot başında yukarıda ne kadar önemli oyuncu olduklarını vurgulamaya çalıştığım Sinan, Nunnaly, Wannamaker farkı 15 sayılara çıkardı. 3. periyot erken 4. faul problemi yaşayan Ahmet'siz bölümde Vesely'nın istikrarsız oyunu tekrar TOFAŞ’ı oyunda tuttu. Obradovic 4 kısaya dönerek son dakikalara idareli girmeye çalıştı. Sonda Vesely'yi oyuna alınca yorulan TOFAŞ’ın işini bitirdiler.
Maçın Fenerbahce Doğuş’a gelmesinin 1. faktörü usta Obradovic’in rakibi 3. periyotta rakibi yormasıydı. Yine coach günün iyilerini periyodun 5. dakikasında oyuna alinca farkı elde etti.
Maça asılan TOFAŞ’ı Sarı lacivertliler son ana kadar sert savunmasından taviz vermeyince adeta Euroleague seviyesi çıkan savunmasıyla rakibe 19 top kaybı yaptırınca durumu 2-0 a getirdi.
