Avrupa Şampiyonası’nda ikinci günü geride bıraktık ve maalesef sonu kötü biten bir gün oldu.
A Milli Basketbol takımımız, grubun güçlü ekiplerin İspanya karşısında 77-104 mağlup oldu. Takımın önceki gece oynanan İtalya maçında harcadığı mental ve fiziksel enerjinin acısı bu maçta çıktı. Koçun “hedef maçı” olarak nitelendirdiği İtalya, Almanya ve İzlanda karşılaşmalarından biri olmadığı için belki, takımımız İspanya karşısında Ataman’ın deyimiyle ikinci yarıda savaşmayı bıraktı. Koç, önceki geceden farklı olarak kadrodaki 12 oyuncuya da süre verdi. Böylelikle kenarda kalan oyuncular da şampiyona parkesine çıkmış oldular.
“Küçük bir Türk taraftarın İspanyollar faul atışı kullanırken açtığı pankart”
Tabi ki üzücü son derken sadece maçı kastetmiyorum. Maç oynanırken gelen şehit haberleri herkesi çok üzdü. Maçtan sonra zaten basın toplantısına gelen Melih, maçı düşünecek durumda olmadıklarını, artık bu olayların bitmesini istediğini, Almanya maçını da ülkemiz ve şehitler için kazanacaklarını söyledi.
Ergin Ataman da soyunma odasında aldıkları haber sonrası üzüntülerinin çok büyük olduğunu belirtti ve “Türkiye çok büyük, çok güçlü bir cumhuriyet ve bölünmez” dedi. İspanya yenilgisini yorgunluğa bağlayan koç, artık Almanya maçına konsantre olacaklarını da sözlerine ekledi.
İspanya’nın basın toplantısında ise hem Scariolo hem de Pau Gasol Sırbistan yenilgisinden sonra takımın güven tazelemesi açısından önemli bir galibiyet aldıklarını belirtti. Basın toplantısı biter bitmez salonu tıka basa dolduran gazeteciler Pau Gasol’u bir anda çevreleyip oyuncuyu adeta esir aldılar. Gasol’un salondan çıkması herhalde gece yarısını buldu!
Bu arada nedense Türkiye-İspanya maçında İtalya maçından çok daha az izleyici vardı. Tribünlerin neredeyse yarısı boştu diyebilirim. Bir kısım seyirci maç bitmeden salondan ayrılsa da, neyse ki pota arkasındaki taraftarlar maç boyunca takımı desteklediler ve bir süre “Şehitler ölmez, vatan bölünmez” diye tezahüratta bulundular.
Bu arada maç başlamadan önce İspanyol televizyonunun spikeri, Semih’in ve Sinan’ın soyadlarının nasıl okunduğunu sormak için yanıma geldi. Birkaç kez tekrarladıktan sonra sonunda işi çözdü! Anlaşılan İspanyollar için e’lerin telaffuzu pek kolay değil. Bu arada sohbet etme imkanı bulduğum tüm İspanyol gazetecilerin ortak fikri, milli takımlarının altın günlerinin geride kaldığı ve şampiyonanın istedikleri gibi gitmeme ihtimalinin çok yüksek olduğu yönünde. Hatta takımın çok yaşlandığı söyleyen tecrübeli bir gazeteci, İspanya’nın o gece Türkiye’ye yenilebileceğini düşündüğünü söylemekten dahi çekinmedi.
“İspanya federasyonundan bir arkadaşımla iyi olan kazansın derken”
“Maçların devre arasında yapılan şovlardan biri”
Yaşlanma demişken, Dirk Nowitzki’li Almanya’nın Sırbistan karşısında verdiği mücadeleden bahsetmemek olmaz. Nefes kesen karşılaşmada skor eşitlenmişken son sözü yine Nemanja Bjelica söyledi ve Sırpları sanıyorum ki tahminlerinden çok daha fazla zorlayan Almanya 2 sayı farkla mağlup oldu. Maç sonrası Alman oyuncular çok keyifsizdi ve hiçbiri röportaj vermeden soyunma odasının yolunu tuttu.
Basın toplantısında Schaffartzik, Sırpların ilk yarıdaki hücum ribaundlarının canlarını çok yaktığını söylerken, koç Fleming bu kadar az farkla kaybedince en ufak hataları bile kafalarında tekrar tekrar analiz edeceklerini söyledi. Türkiye maçının önemi Sırpları elinden kılpayı kaçıran Almanlar için şüphesiz had safhada.
Bu arada maçtaki atmosferin de muhteşem olduğunu söylemem gerek. Önceki gün Berlin’i Belgrad’a çeviren Sırp taraftarlarından hakkından bu kez ev sahibi gelmişti. Yine davullarıyla pota arkasında en öne kurulan ateşli taraftarlar maç boyunca susmadı.
Maç anonsçusunun davetiyle son beş dakikası ayakta izlenen maçı, iğne topuklu ayakkabılarıyla takip eden Sırp hanımlarının nasıl geçirdiğini merak ediyorum. Yani benim de programlarda boş bulunup dev gibi yorumcuların yanında topuklu ayakkabı giymişliğim var ama upuzun Sırp kadınların işin ucunda milyonlarca insana cüce gibi görünme tehlikesi yokken neden kendilerine eziyet ettiklerini anlamış değilim.
Bu arada Nemanja Bjelica’nın kulislerde basketbol kahramanı statüsünü resmileştirdiğini söylemem lazım. En son basın toplantısında moderatör kimse için yapmadığı bir şekilde yanında oturan başarılı oyuncu için, “Kendisinin tanıtılmaya ihtiyacı yok ama yanımda oturan oyuncu da Nemanja Bjelica” şeklindeki hayranlık dolu sözler sarfetti.
Basın toplantısı demişken, Sasha Djordjevic turnuva programından oldukça şikayetçi. “Antrenmanı bırakın, sut idmanı daha yapamıyoruz bu program yüzünden!” diyen koç, bir önceki gece geç biten maçtan sonra erken saatte ev sahibine karşı verdikleri sınavı geçtikleri için çok mutlu olduğunu söyledi.
“Galibiyet sonrası salonun dışarısındaki Sırp taraftarların sevinci”
Günün gülümseten anı ise İzlanda-İtalya maçı sonrası yaşandı. Malum İzlanda için bir basketbol ülkesi diyemeyiz. Ancak taraftarı gerçekten çok şeker. İtalya’yı bir hayli zorlayan İzlanda son 3 dakikada geriye düşünce İtalyanlar gruptaki ilk galibiyetlerini almış oldular. Ancak takımlarının ortaya koyduğu mücadeleden belli ki çok mutlu olan İzlandalı taraftarlar, oyuncular soyunma odasına gittikten sonra tribünden ayrılmayarak dakikalarca tezahürat yapmaya devam ettiler. Bunun üzerine dayanamayarak içeriden geri çıkan milli takım, taraftarın yanına gelerek onları uzun uzun selamladı. İsmail’in kamerasına yansıyan bu duygusal anlar sırasında koçun ve oyuncuların kiminin gözleri doldu mu gerçekten bize mi öyle geldi?
Gecenin sonunda aldığımız üzücü haberin moral bozukluğuyla otele döndük. Maç yoğunluğundan yemek yeme fırsatı bulamamış ekibin bir kısmına bu kez ben de katıldım ve köşedeki kebapçıya geçtik. Neden bilmiyorum ama gecenin o saatinde demleme çay ve artık ekiple samimiyeti kurmuş olan çalışanların güler yüzü iyi geldi. Aklımız da kalbimiz de Türkiye’de…
