12 Dev Adam'ın “hedef maç” ile “hedef olmayan” arasındaki gel-gitlerinden birini daha izledik dün Sırbistan karşısında…
Kazansak, grup birinciliğine kadar kapıları açacak bir maç olmasına karşın, arka arkaya ve dar rotasyonla oynamanın getirdiği “fiziksel ve mental enerji kaybını” dün fazlasıyla hissettik. Almanya maçının üzerinden daha bir gün geçmeden Sırbistan'la başetmek hiç ama hiç kolay değildi.
Bu maça kadar yenilgisiz gelen Sırbistan'da Teodosic de kariyerinin neredeyse en parlak istatistiklerini Türkiye maçına saklamıştı (17 sayı, 13 asist, 3 ribaund, 1 top çalma). Devler'in aksine rotasyon derinliği belki de turnuvanın en geniş takımı olan Sırbistan, ilk 5 dakikalık sürecin ardından bu derinliğin avantajını net biçimde skora da sahaya da yansıttı. Onlar, kenardan 39 sayı çıkarırken, bu rakam Devler için 12'de kaldı. Üstüne üstlük yine Teodosic gibi, düne kadar ortalarda görünmeyen Raduljica da baş döndüren pas trafiğinin sonunda boyalı alanda kendisini bulan asistleri – ki çoğunda Teodosic'in imzası vardı – skora dönüştürmekte zorlanmadı. Toplamda 28 asisti bulan Sırbistan'ın neredeyse her hücumda doğru atışı bulduğunun altını da çizmek gerek.
Motivasyon, bu tip turnuvalarda yetenek ve fizik mücadele kadar önemli bir unsur. Biraz eksik oldu mu da işte dünkü gibi savunmayı unutup, potamızda 91 sayı birden görüveriyoruz. Basit hatalar ve beraberinde gelen 15 top kaybı da bunun bir uzantısı… 15 rakamı, bizim gibi kapasitesi sınırlı bir takım için “intihar” gibi birşey! Hataları minimize edemediğimizde Sırbistan gibi kapasitesi yüksek takımlara direnme şansımız kalmıyor.
Gerçek şu ki Sırbistan karşısında hem de Almanya gibi kader maçı niteliğindeki bir oyunun ardından başetmemiz zordu; olmadı. Yine de Devler'e kızacak halimiz yok. Ne İspanya, ne de Sırbistan yenilgileri bizi yolumuzdan saptırmış değil.
Şimdi yapmamız gereken, bu maçın üzerine, tıpkı farklı İspanya yenilgisinin ardından olduğu gibi sünger çekip, bugün İzlanda'yı yenmek. Turnuvada geride bıraktığımız maçlara ve rakiplere oranla belki bugün ilk kez nihayet daha makul bir rakiple oynayacağız. Ama 40 sayı bile geride olsa maçı tırmalayan, ilk gün Almanya, 2. gün İtalya'ya son dakikalarda kaybeden, çabukluğa dayalı basketbol oynayan, teması seven İzlanda'yı hafife almadan, tıpkı İtalya ve Almanya maçlarında olduğu gibi ciddiyeti bir an olsun elden bırakmadan bu maçı da kazasız atlatıp, Fransa'nın yolunu tutalım.
– Kenardan katkı az
Ergin Ataman'ın sisteminde 12 Dev Adam'ın yükünü 12 oyuncudan 8'i çekiyor. Kenardan gelen katkının son derece sınırlı olması, maçlar ilerledikçe başımızı ağrıtacak gibi görünüyor.
– Tribün hayal kırıklığı
Daha önce de birkaç kez yazdık. Berlin'de ev sahibi gibi oluruz demiştik, dün yine ev sahibi rakip Sırbistan, biz ise misafirdik. 400 bin Türk'ün yaşadığı Berlin'de 13 bin 500 kişilik Arena'ya topu topu bin seyirci toplayabildik.
