Finlandiya hezimetinden sonra çıktığımız İtalya maçı gruptan çıkma yolunda büyük önem taşıyordu.
Bu şartlar içinde başladık karşılaşmaya. İlk periyot biraz kıpırdanır gibi olduk, üçlüklerle zorladık ancak Gentile-Belinelli gibi şut yüzdesi yüksek oyuncular peş peşe sayılarla çeyrek sonunda skoru İtalya lehine çevirerek mücadelenin gidişatını belli etti bizlere…
Bu mantıkla zor!
Burada kimin nasıl oynadığını, nasıl savunma-hücum yaptığını, rakibi nasıl durduramadığını anlatacak değilim.
Ancak oyuncuların ilk periyotun sonundan itibaren mücadele gücünün düşmesi vücut dilinden belli oluyordu. Yani kafada bitirmiştik maçı henüz ilk yarı sona ermeden.
İkinci devre hatalar çorap söküğü gibi gelince İtalyanlar sıkmadan, zorlamadan farklı galip geldi. Yarın Yunanistan ile bir kritik maça daha çıkacağız. Bu kadar ruhsuz, ne yaptığını bilmeyen, moralsiz bir ekibin Komşu karşısında da fazla bir şansı olmadığını düşünüyorum.
