Finlandiya faciasının ardından ‘basketdergisi.com’a bir yazı yazdım. Orada Ulusal Takım oyuncularına sırtlarındaki demode biniciyi (Tanjevic) üzerlerinden atarak yola devam etmelerini salık verdim. Attılar mı atmadılar mı bunu diğer maçlarda göreceğiz (bu yazı, İtalya maçından önce yazılmıştır) ama benim Tanjevic ile ilgili görüşüm değişmeyecek: Bu adam Finlandiya maçının yitirilip turu zora sokmamızın tek sorumlusudur. ‘Tek’diyorum çünkü onlar her bakımdan Turgay Demirel ile ‘tek’ sayılıyorlar. Başarıda da tekler, başarısızlıkta da tekler, çünkü yedikleri içtikleri ayrı gitmez onların! Bu gece (dün) İtalya maçını ilgiyle izleyeceğim. Ondan sonrakileri de… Bakalım başarının yolunu bulabilecek mi bizimkiler? Binicili veya binicisiz… Her ikisi de kabulümüz… Bilirsiniz: At yarışlarında binicisini üzerinden atıp potayı geçen atların dereceleri geçerli sayılmaz ama basketbolda böyle bir kural yoktur.
Sallayın gitsin şu adamı!
İşte Finlandiya maçının ardından yazdığım yazı.
“Sallayın gitsin!
Olan oldu beyler! Yenildiniz, biriniz kadar para etmeyen Finlandiya takımına. Şimdi Başbakan’a nasıl ‘yavşayacağınızı’ düşünün bakalım…
Neyse! Eski defterleri karıştırmayalım. Önümüze bakalım. Bence.. Bundan sonra sizin yapacağınız tek şey, demode biniciniz Tanjevic’i üstünüzden atarak bireysel yeteneklerinizi ortaya koymaktır. Yoksa.. Kuyruğunuzu bacaklarınızın arasına alıp, ilk turun sonunda döneceksiniz evinize. Tıkayın kulaklarınızı yaşlı koça, çıkın oynayın bildiğiniz basketbolu. Savunmayı onun dediği gibi yapmaya çalışın ama hücumda rahatlayın. Kasılarak oynanmaz basketbol. Ayağınıza vurulan taktik prangalarından kurtulun. Adam eksiltin, savunmanın dengesini bozun ve coşun…
Ah! ‘Bu dizilişle sıkıysa gel de sen boz savunma dengesini’ diyeceksiniz şimdi. Teknik detaya girmeyeceğim ama… Haklısınız! Adam eksiltmek çok zor bu düzen içerisinde. Eh! Onu da kendi çıkarları uğruna ülke basketbolunu ateşe atan adam düşünecek…
Tamam! Tanjevic kötü bir takım kurdu. Tamam! Oyun kurucusuz takım olmaz. Tamam! Maç içerisinde yapılabilecek en kötü zamanlarda en kötü seçimleri yaptı: Örneğin, ikinci periyotta savunmayı oturtmuş beşi bozdu, rotasyon çılgınlığını sürdürdü ve son topta alan savunmasına geçerek tüy dikti her şeyin üzerine. Bre koç! Bilmez misin ki alan savunmasının en büyük zaafı rakibe hücum ribaundu şansı vermesidir. Oyuncuların bireysel çabalarla getirdikleri kazanma şansını acemice bir kararla aldın takımın elinden. Git artık! Git evine ve dinlen. Yoksa.. Katran ve tüyle yollanacaksın bu ülkeden!
Çocuklar! Turgay Demirel (artık bilinen bir nedenle) vazgeçmeyecek bu adamdan. Bu durumda yapılacak tek şey, onu yok sayarak yolunuza devam etmektir. ‘Dere geçerken at değiştirilmez’ derler ama at, tehlikeyi görünce binicisini sırtından atabilir. Sallayın şu Tanjevic’i gitsin. Ya da.. Sallamayın söylediklerini. Çıkın basketbolunuzu oynayın. Bundan kötüsü olacak değil ya?”
Bakın bakalım İtalya maçında sallamışlar mı Tanjevic’i? Yoksa… Bunların bazıları, binicili veya binicisiz, rahmetli Aydan Siyavuş’un deyimiyle ‘uyuz eşekten yarış atı olmaz’ sınıfına mı giriyorlar? İzleyip göreceğiz.
İtalya maçı sonrasında yazarın notu: İzlediyseniz görmüşsünüzdür. Sizce ‘binici’ mi suçlu yoksa bazı ‘eşekler’ mi?
