Türkiye basketbolsuz, basketbolumuz Efes’siz asla olmaz, olamaz! Üzerindeki, “ölü toprağını” biraz silkelediği anlarda neler yaptığını, yapabileceğini gördük. Biraz dedim, çünkü son zamanlarda “biraz basket oynamayı sever oldu! Efes’imiz”
Oysa takım olma, başarılı olma, Avrupa’da sonlara kadar önüne gelen tüm takımları dize getirerek yenme ve Fınal-Four oynama geleneklerinde ve “genlerinde” var! Efes Pilsen ile sevinmeye, gururlanmaya öylesine alıştık ki, yıllar yılı basketbol denince akla hemen onun adı gelir “Efes Pilsen”.
Her takımın İstanbul’a gelirken bacakları titrerdi! Son zamanlarda bir şeyler oldu, her maç iyi başlayıp bir türlü sonunu getiremeyen Efes herkesi üzmeye başlamıştı! Nice takımlar Efes maçının karşısına (-) yani eksi, kısacası yenilgi işareti koymaya hazırlananlar, Efes’in iyi başlayıp kötü bitirdiği maçlarda, ummadıkları şekilde, galibiyet alıp evlerine döndüler!
Hoş Geldin Efes. Bizi Çok Beklettin Ama Sonunda Oldu
Sezon başında Koç Perasovic ile müthiş bir başlangıç yapan Efes, ilk önce Fenerbahçe Ülker’i Cumhurbaşkanlığı Kupası’nda geçerek çok değerli kupayı müzelerine götürdü. İlerleyen günlerde; hem ligde hem Avrupa’da patinaj yapmaya başladı! Basketbol camiası: Efes’e neler oluyor diye sormaya başladı.
Uzun geceler ve günler, sonunda kader maçı olarak, ünlü Yunan Takımı ile Sinan Erdem’e kitlendi. Başarılara alışan ve galibiyetlerde büyük mutluluk duyan Sinan Erdem salonu hiçbir takımımıza ihanet etmedi. Yeter ki, biraz mücadele eden oyuncularımız olsun.
Kariyeri boyunca; omuzlarında ve göğsünde, kazandığı madalyalara yer kalmayan Obrodovic gibi bir Koç ve birbirinden değerli ve pahalı oyuncular ile yer alan Panathiniakos “Efes eski Efes değil, yener geçeriz” diye düşündüler ama Atina’daki, hesap İstanbul’a uymadı!
Thornton: Epey zamandır, bir türlü ondan bekleneni veremedi, iyi maçları var ama çok daha iyisini yapabilir diye düşünenleri mahcup etmediği bir geceyi yaşattı. Thornton İstanbul ve Efes’te ki, en iyi oyununu sergileyerek kırk dakikanın, en flaş ismiydi. Gerçekten de, sahanın yıldızıydı. Kritik anlarda en iyi savunmayı, en iyi hücumu, en iyi asisti, en iyi şutu ve turnikeyi atan oyuncuydu. Tehlikeli pozisyonda yere düşmesine rağmen yılmadı: “Kazanma Ateşini” yaktı ve hiç söndürmedi. Thornton şu an Türkiye’ye gelen ve randıman veren en yi yabancılardan biri.
Kerem Tunçeri: Bu adam gerçek bir mucize. Güzel bir sezon yaşarken, hem savunma hem hücumda attığı sayılar ile takımına hayat verdi. Adını unutulmazlara yazdıracak son saniye attığı turnikeler ile Sinan Erdem salonu bu senenin ilk kralını ilan etti.
Kerem Gönlüm: Olgunlaşan basketbolu, takımı için öylesine fayda sağlıyor ki, Faul problemi yaşamasa daha iyi olacak. Takım kurarken ilk düşünülecek isimlerden olan Kerem Gönlüm’e önümüzde ki, günler çok iş düşüyor. Sadece basketbol değil, arkadaşları ile bütünleşip takım olma konusunda daha çok çalışması gerekli! Tamam herkes profesyonel ama basketbolcu ne kadar kazanırsa amatör ruhla oynadığı sürece başarılı olabilir.
Rakocevic: O olmadan sayı atmak zor! Ancak eline her top aldığında insanların ağzı yüreklerine geliyor! Top kaybı, hele kritik anlarda yaptığı top kaybı onca attığı sayıyı “suya yazılmış sayı gibi kalıyor” Rakocevic iki ucu keskin bıçak!
Vujcic: Çok istekli, çok arzulu ve Efes’te mutlaka başarılı olmak istiyor! Bular yeterli mi? Biraz yeterli, çünkü seneler uzun oyuncularda erozyon yaratıyor! Mutlaka yanına kocaman ve becerikli bir beş numara daha lazım!
Nachbar: Aldığı sürelerde faydalı. Bence daha çok başarılı olacaktır. Savunma tarafı kendisinin zayıf halkası! Ancak bu takım için gerekli. Kritik anların kritik sayıları ile takımına çok fayda sağladı.
Roberts: Sezon başı ilk maçlardan sonra “İşte bu adam” demiştim! Ancak tam bir sabun köpüğü gibi, elimizde sadece rakip potayı döven bir adamı görüyorum sahada! “Bir insan bu kadar sürede dibe nasıl vurur şaştım doğrusu”
Wisniewski: 12 Dev Adam Basketbolcularımızdan biri olan Ender Aslan’ı asla kesecek biri değil. Nedenlerini bilemiyorum! Ancak Panathiniakos gibi dev bir takım karşısında Ender çok daha çok iş yapardı diye düşünüyorum.
Sinan Güler: Uzun zamandır en kötü maçını oynadı. Biraz şans ile oynadığı için bu gece işler o kadar iyi gitmedi. Ancak savunmada aksamasına şaşırdım.
Bu arada Sinan’dan başka hiç kimse kenarda oynayan, arkadaşlarına destek vermiyor, neden? Takım olmak kenarda oturanlardan başlar!
Maça çok iyi başlayan Efes Pilsen arada ki, farkı 18 sayıya kadar çıkardı. Kolay değil Avrupa’nın en baba takımlarından biri olan Panathiniakos’u yenmek o kadar kolay değil. Fark kapandığı anda “Yine mi? Efes Pilsen, yine mi avuçlarının içinde ki, maçı veriyorsun” diye ağıt yakmaya başlarken Kerem Tunçeri mucizesi Türkiye’yi sevince boğdu. Sinan Erdem Salonu böyle soğuk bir kış gecesinde bile yükünü almıştı. Böyle hak edilerek kazanılmış maça alkış tutuyoruz.
Yunanlılar Sato, Diamantidis, ve genç oyuncu Vougıoukas’ın çift haneli sayılar atarken, Perperoğlou, Kaimakoğlou ile birlikte gelecekte Yunan Milli Takımının en önemli oyuncuları Panathiniakos’ta olduğunu gördük.
Gerçek şu ki, Yunan takımı arada ki, farkı Efes’in acemice yaptığı hücumlar sayesinde kapattı! Yoksa maç çoktan bitmişti.
Bu maç gösterdi ki, biz basketbol emekçileri Efes’e yüklediği misyon yalan yanlış değil! her zaman, her yerde en iyisini yapmak mecburiyetinde. Bunca spekülasyon arasında Fınal-Four çok yakışır.
