Alt yapı antrenörleri çok iyi bilir; kolları bacakları akranlarına nazaran daha uzun olan ancak tabiri caizse üflesen düşecek gibi gözüken küçük basketbolcu adayları vardır.
Ne hikmetse bu çocuklara basketbol topu çok yakışır. Zaten elleri ayakları büyük olduğu için, ileride boylarının da uzun olacağı garantidir ve bu nedenle de antrenörünün gözü sürekli onun üzerindedir.
Yine, tesadüf müdür, yoksa fiziklerinin zayıflığından mıdır? bilinmez, bu oyuncuların büyük çoğunluğu savunma yapmayı pek sevmezler, bir de ileri yaşlarda başlayacakları ağırlık antrenmanlarını…
Basketbol oyunculuk ve antrenörlük yaşantımda bu tarz fiziğe sahip birçok oyuncu gördüm. Bir çoğu basketboldan istediğini bulamazken aralarından sıyrılan dört beş tanesi önemli işlere imza attı.
İşin şaşırtıcı yanı ise, bu oyuncuların hücum güçlerinin beklenildiği gibi muazzam olmaması, ancak hepsinin savunmacı kimlikleriyle ön plana çıkmalarıydı.
Bu oyuncular, zekalarını ve çabukluklarını kullanarak, özellikle tüm takımların baş belası olan, oyun kurucu kısaları ve dış atıcıları kolaylıkla savunabiliyorlardı.
“BİRAZ EKMEK YE” DEMEK ÇARE DEĞİL
Bu nedenle, genç antrenörlerin bu tarz oyuncuların hücum yeteneklerine ve zayıf fiziklerine aldanarak, savunmada onlardan fazla bir beklenti içine girmemeleri yanlış olacaktır. Hatta bu tarz oyuncuların savunma öğretimine daha da fazla ağırlık vermek daha akıllıca bir yaklaşım.
Elinde bu tarz oyuncusu olan genç antrenörlere ve bu fizikte çocukları olan velilere tavsiyem; çocukların ileride ağırlık antrenmanı yaparak güçleneceğini ve irileşeceğini planlamak yerine, bu konuda uzman kondisyonerlerle danışarak, fiziki gelişimlerine mani olmadan, çabukluklarını ve kuvvetlerini geliştirici çalışmalara başlatın.
Ayrıca uzun kolların ve çabukluğun savunma için ne derece önemli bir özellik oluğunu hiçbir zaman unutmayın.
