Yeterli imkana sahip bir kulübünüz varsa ve amacınız her sene altyapıda Türkiye şampiyonasına giden bir takımınızın olması ve ekipte birinci ligde oynama ihtimali olan bir oyuncunun varlığıysa, o zaman sizin için sorun yok demektir.
Ancak kendi yaş grubunda başarılı olan bu ekibin başlangıçta kaç oyuncu arasından seçildiğine bakarsanız önemli bir oyuncu potansiyelden yararlanamadığınızı görürsünüz.
Bence bunun en önemli sebeplerinden biri işinden olmamak ve bir an önce yöneticilerin başarı olarak gördüğü sonuçlara ulaşmak zorunda kalan genç antrenörlerdir.
İşin ilginç tarafı, antrenörlerin kısa süre içinde yapmak zorunda kaldıkları oyuncu eliminasyonu ve temel teknik yerine daha çok taktik ağırlıklı hızlandırılmış basketbol eğitimi kimse tarafından garipsenmemektedir.
Eskiden katıldığım seminerlerde, oyuncu bulmakta zorlanan kulüplerin altyapı antrenörlerine kısa fakat trajikomik! bir hikaye anlatırdım. Hikaye, en başta 15 kişi ile yola çıkan bir yıldız takımının sezonun ortasına doğru antrenman yapacak on oyuncuyu bulamaması ile ilgiliydi.
Hikayemiz, antrenmanlar sırasında maç yapan iki takımın dışında kalan ve bir-iki dakika dışında sürekli bankta oturan oyuncuların basketboldan soğuması ile başlar ve resmi maçlar başladıktan sonra yedek kalan diğer beş oyuncunun memnuniyetsizlikleri nedeni ile yavaş yavaş takımdan ayrılmaları ile devam ederdi.
Nüfusu bizden çok daha az olan bazı ülkelerde basketbolcu sayısının bizim ülkemizden çok daha fazla olmasının nedenlerinden biri de basketbolu sevdirmek ancak bundan da önemlisi bu sevgiyi sürdürebilmektir.
Bugün TV'de Euroleauge ve NBA maçlarını seyreden çocukları ve inanılmaz paralar kazanan oyuncuları gören velileri koşarak basketbol salonlarına getirmek mümkün.
Ancak salonlarda karşılaşılan bazı gerçekler, en fazla bir iki kulüp değiştirdikten sonra bu ateşin kısa sürede sönmesine neden oluyor.
İşin üzücü tarafı ise hemen hemen her maçta görmeye alıştığımız ve aslında bir hiç uğruna tribünlerde yapılan anlamsız veli kavgaları.
Sanırım geniş oyuncu yelpazesi oluşturmak için yöneticilerin antrenörleri kısa sürede başarı kazanmaları için sıkıştırmamaları, bunun yerine geniş rotasyon ile oynayan takımlar kurmalarını sağlayıp iki, üç senelik programlar yapmaları için onları desteklemeleri.
