Herhalde bir basketbol maçında kariyer anlamında berbat! rekorlar kırıldı! Fenerbahçe ilk kez bu kadar sayı atmakta zorlandı. Asist ve ribaund da geri kaldı. Periyotları bırakın “Maç bitse de, gitsek havasındaydılar” Kinsey mi? Yoksa Gıriçek mi? NBA yıldızı! Oğuz mu, Yoksa Semih mi? İçin NBA takımları kapılarında nöbet tutuyorlar! Greer yazlık maç olsa daha çok terler! Preldzic, Bodiroga oldu ama Bu unvanı gerçek Bo-diroga duysa, koşarak gelir ve Preldzic’in omuzlarından adının yazdığı apoleti söker alır! Ömer, Serhat, Rasim çoktan kontak kapamışlar! Geriye 40 yaşında hepsinin adına koşan, atan, tutan ve didinen bir tek Mrsiç kalıyor.
Ondan gerisi koskocaman “FISSSSSSS!”….. Takım kurmak, oyuncuyu gerektiği pozisyona almak ve birbirini hayatta görmemiş, yan yana gelmemiş kişilikleri bambaşka birilerini, tek forma altına toplayıp aynı amaç için savaştırmak! Bunu nedense bir tek bizim ülke insanlarımız daha doğrusu yöneticilerimiz bunu yapamıyor! Yöneticilik okulu yok! Var da, bizim görevde olanların bu okulla alakası yok! Eğer parası olan biri ise “Tamam” gerisi kolay. Hele basketbol takımı oluşturmak bir ilim dalı! NBA’dekiler bunu zor beceriyor! Arada bir yapabilen olursa zaten, bu biraz yıldız ve kazanmayı bilen oyuncuya rastladı mı? Zaten o iyi yönetici oluyor! Hani C. Bulls yönetimi “Jordan bıraksa da, biz hep başarırız” diyor du! Yıllardır nal topluyorlar! Siena iyi bir çizgi tutturdu. Ve hiç şaşmadan bu sene 12-0 galibiyet yüzdesi ile Çizme basketbonunun derisini yüzüp, tulum çıkarıyor. Takımları harika ama Allah için Ne Semih, Ne Oğuz Ne Ömer Aşık gibi oyuncuları yok! Hala asker arkadaşım, İtalya basketbolu kadar yıllanmış Marconato’ya üç saniyeyi teslim ediyorlar! Bizimkiler Deniz feneri gibi ama ışık vermiyor! Ona güvenip denizde yol alsak kayalıklarda parçalanırız. “Koca Fener gaz lambası oldu” Maçı anlatan kardeş “Konuşacak bir şey yok” dedi. “O zaman sende onları anlat be kardeş” 60 bin kişilik bir kasaba gibi yerden, böyle bir takım nasıl yaratılır? Sakın zannetmeyin ki! Arada milyon dolarlık farklar var! Bütçeler birbirine yakın! Ama parana göre adam seçmek iş be kardeş! Bu tribünleri dolduran ve maç boyunca skor inanılmaz boyutlarda artsa da, bir saniye susmadan destekleyen, tüm koltukları bir sezon önce kombine satılan Salon hiç kötü tezahürat nedeniyle kapanmadı. Rakibe ve hakeme saldırıp dövmediler.
Kendi anahtarı ile açtıkları salonları var. Hiç davranış bozukluğu nedeniyle Ceza almadılar. Çünkü basketbol bir yaşam ve eğlence biçimi. Bunun tadına da, sonuna kadar varıyorlar! Semih ve Oğuz ise rakipsiz ve Avrupa’da eşi olmayan uzunlar içinde olmamak için nasılda direniyorlar! “O topu yiyip bitirmeniz gerekli” Oğuz yarı beline gelen savunma karşısında topla yürüme yaptı! Ömrümüz bu üç uzunun pişip olmasını beklemekle geçecek gibime geliyor. İkinci çeyrekte 31-11 lik bir skor hele hiç yakışmadı! Üçüncü periyot ise 70-30 bitti. Adamlarda acıma duygusu da, yok! Attıkça atıyorlar hatta tam saha prese devam ediyorlar! Lavrinovic sakat kaldığı dönemin intikamı alıyor. Attığı hep sayı oldu. Hawkins sayı atmakta zorlanmadı ki! Hangisi zorlandı ki! Fenerbahçe savunma konusunda çok zaafı var. Tarihinin in kötü maçlarından birini oynarken skor olarak en ezici yenilgilerinden birini alıyor. Lavrinovic 20, Hawkins 17 sayı. 32 ribaund, 18 asist ve %60 üstünde üçlük yüzdesi ile oynarken, istatistiklerde yazılı olmasa da, “Mahçup olma, yüz kızarma ve aldığını hak etmeme bölümü” Fenerbahçe Ülker’e kaldı. 101-58 bu skora bakarken, elle tutulacak görevini yapan bir tek oyuncunun bile olmaması “ benim bile içimi burkuluyor! “ Fenerbahçe’yi seyrederken Türk basketbolunun Siena gibi olabilmek için daha bir çok fırın ekmek yemesi gerektiğini düşünüyorum. Aklımda iken son cümle olarak şunu söylemeliyim. Mcintyre, Zisis, Eze, Sato, Stonerook hepsi birer Siena kaplanı ama inanın, hiç sıkmadan, yeminle terlemeden sahadan ayrıldılar!
