BEKO Basketbol Ligi yarı finalinde 10 günde 3 tane yakın maç oynamış iki takım arasında sadece basketboldan nedenlerle 20 dakikada 34 sayı fark oluşmaz. 4. dakikada 7-6 olan skorun 16 dakika sonra 53-19’a gelmesi büyük oranda psikolojik. Ancak bu 46-13’lük üstünlüğü, Banvit’in çöküşünü tetikleyen nedenler parkede filizlendi.
4ÖNCE G.Saray’ın her başarı hikayesinde olduğu gibi başrolde savunma var. Göksenin’in Barış’a yaptığı baskıyla başlayan savunma potayı göstermedi Banvit’e ilk yarıda. Tüm devre %31’de tuttu rakibini. 8 baskete izin verirken tam 12 top kaybına zorladı. Banvit’in galibiyete değil, basket atabileceğine olan inancını elinden aldı.
DOĞRULARA İNANMAK
HÜCUM da ilk defa bu kadar ayak uydurdu savunmaya. Mesela Johnson. Çoğu zaman basit top kayıplarıyla hatırlanan ABD’li oyun kurucu öyle bir başladı ki maça tüm görevi onu yavaşlatmak olan Erol kenara geldiğinde neredeyse ağlamaklıydı. Johnson ilk 12 dakikada 3/3 faul, 3/3 ikilik, 2/2 üçlükle 15 sayı üretti. Yerine giren Tutku 8 dakika 4 asist yaptı. Basketbolda teknik nakavt olmadığı için 2. yarı formalite olarak oynandı. G.Saray için biraz rahatlama, biraz seyirciye teşekkür oldu bu 20 dakika. Andriç’in smacı günün en güzel karesiydi ama dün G.Saray hakkında en açıklayıcı kare son 5 dakikada fark 35’ken, herkes “bitse de gitsek, şu final serisine başlasak” derken bile sahadaki beşin ciddiyetini korumasıydı. Bu kendi doğrularına olan bağlılık, bunları uygulamadaki inat sarı-kırmızılıları finale kadar taşıdı.
ŞİMDİ 26 yıl sonra F.Bahçe Ülker ile çıkacakları finalde de en güvendikleri nokta işte bu. Takımın inandığı yoldan sapmayacağına, sahaya %100’ünü koyacağına eminler.
