Küresel müresel, diye tanımlamam! Ama nereden kaynaklanırsa kaynaklansın! Sıcak ötesi bir kabusun üzerimize çöktüğünü hissediyorum, hissediyorsun, hissediyorlar! Bu kadar sıcağa dayanıklı bir millet olduğumuzu gerçekten bilmiyordum! Caddelerden alevler yükselirken, şehirler arası yollarda asfalttan çıkan dumanlar “serap” görür gibi insanı aldatıyor!
Abdi İpekçi’ye uğradım, maç yok idman yok. Basketbol karargahı, ibadethanesi, yorgun dinlenmektedir şimdi diye düşünüyorum. Nice zaferlere, ne hüzünlere şahitlik eden İpekçi’nin yalnız haline ne zaman konuk olsam bana çok dokunaklı gelir. Garip bir hüzün çöker içime onun yalnızlığını paylaşırken… Binlere ev sahipliği yaparken çığlıkların kulaklarımda yankılanmasını engelleyemem! Kimler gelip geçmekte ama İpekçi kocaman bir abide gibi gözlerimizin önünde yalnızlığına kızgın durur. Sever coşkuyu, sever kalabalığa kucak açmayı, hele Milli Maçları, Avrupa Kupası serüvenlerinde ki, sevgi yumağını: Kısaca 13. DEV ADAM ABDİ İPEKÇİ’de pek sevmez sessiz kalmayı.
Aman Allahım İpekçi tam bir hafriyat alanı. Ben sessizlik umarken büyük bir patırtı içinde İpekçi. Köklü bir tadilat ve yepyeni bir yüz. Sürpriz olması için fazla girmiyorum. Ama yeni çehresine bayılacaksınız.
Aslında ben gençler için bilgisayarımın başına geçtim. Onların havaalanında boyunlarına takılan çiçeklerden birini de ben koyabilmek için havaalanına gitmeyi öyle istedim ki. Hiç olmazsa satırlarımla onların ruhunu hoş, başarısını omuzlamak istiyorum. Sıcak mıcak! Ama bizim çocuklar başarıları ile içimizi öylesine ısıttılar ki, havamızın kavurma bölümünü umursamaz olduk! Mustafa Derin Hoca, şampiyonluğu kaçırdığımıza hayıflanıyor! Turnuvada üçüncülük madalyası kesmez olmuş teknik ekibi ve oyuncuları. Baba Milli takımlara gidilen yolda en önemli dönemeç olan organizasyonda bir MVP çıkmış oda bizim kocaman yürekli, kocaman adam! Enes Kanter. İstatistiklerin canına okumuş. Rakamlar sıcaktan değil, Enes’in kahredici darbelerinden tavan yapmış. Salonların fırın sıcağı vız gelip tırıs geçmiş. Hava topları bizim delikanlının esiri olmuş. Sadece o mu!
Hani Svetislav Pesiç vardır. Severim coachluğunu. Polonya’nın Katowice kentinde 18 Eylül’de oynanacak Gençler All-Star maçı için Enes’in dışında, Furkan Aldemir, Şafak Edge’yi de çağırmış. Alkışlarımla takdimimdir. Helal olsun. Bu başarı rastgele kapımızı çalmadı. Emeğin, sevginin, sabırla çalışmanın karşılığı. Ancak burada Mustafa Derin hocaya kulak verelim: “Şampiyon olamadık diye üzgünüz. Mutlaka bunu başaracağız. Federasyonumuzun, Kulüplerimizin, anne ve babaların verdiği emeğe karşılık çocuklarımızın başarısını kutluyorum. Herkese teşekkür ediyorum.” Ne güzel sadece çalıştırıcı bir makine değil, başarıda emeği geçen kimseyi ıskalamayan duygu adamı. Kocaman bravolar sana hocam.
Sırplar şampiyon oldu. Kocaman Yugoslavya, basketbolun anavatanı, yediye bölündü, beşe çarpıldı, kimse kimseyi tanımaz oldu. Yetiştirici, öğretici eski coachlar vatanlarının dışında ama yine de yiğidin hakkını verelim. Hani spor Fair-Play’se adamlar bir yolunu bulup küllerinden doğmayı başarıyor! Biz az hata ile finali onlara teslim ederken diğer gerçek bir Avrupa devi Litvanya’yı yerle yeksan ettik. Sabonis’lerin, Siskauskas’ların ve nice yıldızların kardeşlerini turnuvaya geldiklerine pişman ederek, bronzu çocuklarımız adeta söke söke kaptı.
Diğer maçlar günlük vak’a lardan sayılır oldu! Ancak biz bugün için kendimize bakarsak. Basketbol adına çok büyük mesafeler katettik. En miniğinden en kocaman ağabeylere kadar dönüşü olmayan zafer tankları ile donanmış yollardan geçerek DÜNYAYA TÜRK BASKETBOLUNU EZBERLETMEYE KARARLIYIZ.
Kaynak : YENİŞAFAK GAZETESİ / İSMET BADEM
Haber Linki: http://yenisafak.com.tr/yazarlar/Default.aspx?t=13.08.2009&y=IsmetBadem
