Finale gelene kadar turnuvanın en sert takımı olarak sivrilen Banvit, son 40 dakikada da bu karakteristiğinden ödün vermeden tarihindeki ilk şampiyonluğa uzandı: 66-75
İlk gün Fenerbahçe'yi yenen Anadolu Efes'in kadro kalitesi ve derinliğiyle Banvit'e karşı "favori" olduğunu söylemek yanlış olmazdı. Ancak işin inanç kısmında daha çok isteyen, sahaya daha fazla yürek koyan taraf 40 dakika boyunca tartışmasız Banvit'ti.
Bir gün önce Galatasaray'a karşı müthiş enerji sarfeden Theodore'a ise ayrı bir parantez açmak gerek… Göksenin'in kelepçesinde yıpranan ancak 39 dakika oynadığı o maçta son 6 dakikada devleşen ABD'li guard, zerre yorgunluk hissetmeden bu kez de 38 dakika Doğuş'la boğuştu, durdu. Ama yine de çoğu zaman rakip savunmaya ve gelen yardımlara adeta "düğüm atıp" ya potaya gitti, ya da penetreyi pasla tamamlayıp takımını müthiş organize etti. 19 sayı, 9 ribaund, 4 asistle de hem maçın hem de turnuvanın tartışmasız yıldızı oldu.
Banvit coachu Sasha Filipovski'nin Turuncu-Yeşilliler'in yıllardır en büyük eksiği olan "büyük maç oynama" konusundaki zaafiyeti sahaya "istikrar" getirerek çözdüğünü görüyoruz. Özellikle işin savunma kısmında 40 dakika aynı düzeyi tutturmak, rotasyonda da bundan taviz vermemek gerçekten önemli iş. Sloven coacha da, Banvit'e de tüm oyunculara da sonuna kadar hak ettikleri bu kupa için gönülder tebrikler…
Anadolu Efes ise oyuncu bazında bu sezonun "net" biçimde sorunsalı olan, rakibe göre motivasyon yanlışına düşünce 13. finalde 3. kez kaybetti. 4/22 ile 3 sayı çizgisinin gerisinden % 18,2'de kaldılar. Rakipten 9 ribaund az topladılar, 10 asistte tıkandılar. Kısacası Brown'ın "bireysel" gayretiyle gelen 25 sayısı dışında hiçbir şey üretemediler.
Kaynak: Habertürk
