DÜN Arroyo 28 dakika da 12 şut kullandı. Maçı anlatan en kritik rakam bu. Sezon boyunca G.Saray’ın yaşadıklarını özetlemeye gerek yok. Üst üste sakatlıklar derken çoğu zaman oyunu tamamen Arroyo üzerinden oynamaya mecbur kalıyorlardı. Dün Arroyo kendi rolünü oynadı ve her şey daha kolay oldu.
BELGRAD’DAKİ cehennem atmosferinde Partizan’ın ne kadar tehlikeli olduğu malum. Maça da fırtına gibi girdiler. İlk çeyrekte 15’te 13 isabet buldular. Tempoyla coştular, attıkça attılar. Tepic ve Musli gibi bu sezon verimli olmayan isimler bile devreye girdi. G.Saray bu fırtınadan çıktıktan sonra da oyun değişti.
FİNAL ASSOLİSTTEN
İKİNCİ çeyrekte oyuna hakim bir G.Saray vardı. Başrollerde ise Ender, bu sezon hiç verim vermeyen Domercant ve sakatlık dönüşü bir türlü kendini bulamayan Furkan ile Sinan. Ender hariç diğer üç isim sanki ara transferde gelip, G.Saray’ı üç basamak yukarı taşıyan taze kan gibiydiler. Savunmada başladılar oyunu değiştirmeye. Sinan’ın baskısı Furkan’ın boyalı alanı girilmez ilan etmesiyle birleşti ve Partizan düşen tempoda ancak 11 sayı bulabildi.
BELGRAD’DA o ilk çeyrekteki havayı hiç tekrar bulamadı Partizan. Domercant’in dış skorer olarak katkı verdiği, Furkan’ın içeriyi domine ettiği bir G.Saray’da parçalar çok daha net yerine oturuyor. Ve parçalar yerine oturunca assolistin de bitirişi yapmasından doğal bir şey olamaz. Arroyo son çeyrekte küçük bir kriz, kafasını gösterdiği zaman en kritik iki topta isabet bularak işi bitirdi.
Önceki haftalarda Arroyo maçları oraya getirirken yıpranıyor, bitirmekte çok zorlanıyordu. Şimdi arkadaşları getirdi, Porto Rikolu da işi bitirdi. Haftalardır eksiliyordu G.Saray. Dün uzun bir aradan sonra ilk kez çoğaldı sahada. Ve galibiyet kadar bu bolluk son 8 için yeniden ümitlenmeyi sağlıyor.
