Fenerbahçe BEKO, bir taraftan gurur vesilesi olan ancak diğer yandan taşımanın da her geçen hafta giderek zorlaştığı ‘yük’haline dönüşen yenilmezlik unvanını Belgrad deplasmanındabıraktı.
Yenilginin ‘hayırlısı’ olur mu hiç demeyin; olur… Tıpkı dünkü gibi…
Fenerbahçe açısından hem ayakların yere basmasını, hem yenilmez olmanın getirdiği stresi atmasını sağlayacak bir kayıptı bu aslında… Belki de maçlar ve rakiplerden çok yoran o ‘özel statüye’ Kızılyıldız yenilgisiyle veda etmiş oldu Sarı Kanarya…
Bu maça gelene kadar, sezonun kalanı adına ihtiyaç duyacağı ‘krediyi’ fazlasıyla cebine koyan Sarı-Lacivertliler’de oyunun başında gözlenen motivasyon eksiği biraz da bundan kaynaklanıyordu. Bu eksik, önce Baldwin, ardından da Colson’ın bireysel gayretiyle özellikle ilk yarıda fazla hissedilmese de Kızılyıldız’ın ikinci yarıda ribaundüstünlüğünü ele geçirip tempoyu arttırması ile dengeler değişti. Motivasyon eksikliği, şut yüzdesine de yansıyınca, hücumdaki tıkanıklık, savunmanın da düşmesine neden oldu. Üçüncü periyodun 5. dakikasından itibaren momentumu ele geçiren Kızılyıldız da 3 sayı çizgisinin gerisinden Fenerbahçe kadar olmasa da (7/31 % 22,6), Moneke’nin 4/7 isabetiyle ayakta kalırken (katık olarak 5/21 (% 23,8)), esas farkı boyalı alanda Izundu ile yarattı. Bolomboy, Motiejunas ve Ojeleye’de ısrar etmeyip, geri geldikleri dönemde Izundu’yusahada daha fazla tutan Sırp coach Sasha Obradovic, bu doğru hamlesiyle de maçı artı hanesine ekledi.
Fenerbahçe cephesinde Melli’nin yokluğundan bu yana boyalı alan üretimi ve değişmeli savunmada uzunlar ilk kez bu kadar ‘etkisiz’ kaldı belki de… Birch’ün çok basit hatalarla erken faul problemine girmesi, Silva’nın iki pota altında da verimsizliği, Bacot’ın oyunda kaldığı 7 dakikada ‘0’ katkısı dikkat çekiciydi yine… Metecan bu parametrede aldığı süreye göre Birch ile birlikte en verimli isim olarak sivrilse de bu, kazanmaya yeterli değildi. Jantunen’in 0/5, Tarık’ın 1/7, Horton Tucker’ın 0/3, De Colo’nun da 0/2 (toplamda 1/17) isabette dibe vurduğu bir günde sadece Baldwin ve Colson’ınüretimi ile kazanmak hele de Kızılyıldız gibi bir deplasmandahiç de kolay değildi; olmadı…
Başta da dediğimiz gibi bu yenilgi, hedef&sonuç ilişkisi açısından baş ağrıtacak bir kayıp değil… Bunu bir ‘nazar boncuğu’ olarak kenara koyup, çok da takılmadan yola devam etmeli… Ki gerek teknik kadro ve gerekse oyuncuların farklı bir mantalitede olacağını düşünmüyorum. Sonuçta Kızılyıldızda hem Play-Off yarışında ilk 6’nın içinde kalarak Play-Inn’den sıyrılma hem de Play-Off’ta saha avantajı demek olan ilk 4 yarışının da içinde kalma adına önemli bir galibiyet elde etti.
Yenilmezlik unvanını Belgrad’da bırakan Fenerbahçe BEKO’yu, 17 Mart Salı günü Pire’de Olympiakos’a karşı, Kızılyıldız maçının 2-3 katı daha yoğun geçmesi muhtemel bir maç bekliyor. Kredisi hala cebinde fazlasıyla mevcut olan Sarı-Lacivertliler’in bu kez motivasyon olarak seviyeyi yukarıda tutacağını düşünüyorum.
