THY Euroleague 2016-2017 sezonu şampiyonu Fenerbahçe’nin koçu Zeljko Obradovic, İspanya’dan Mundo Deportivo için kariyerindeki şampiyonlukları yorumladı;
İstanbul 1992 (Partizan) Pozitif anlamda bir şok. Euroleague tarihindeki en genç takım ile, 21 maçın 20’sini Belgrad dışında oynayarak şampiyonluk. Bir daha tekrarlanmayacağını düşünüyorum.
Tel Aviv 1994 (Joventut) Garip gelebilir ancak hatırladığım şey Real Madrid’i 2-0 ile eledikten sonra basının bana “Madrid İspanya basketbolunu Tel Aviv’deki Final Four’da daha iyi temsil ederdi.” demesiydi. Yarı finalde Barcelona’yı çok rahat eledik. Finalde son dakikada saatin bozulup zamanın durduğu anları unutmadım. Final günü oyuncular rahatlasın diye onları hayvanat bahçesine götürmüştüm.
Zaragoza 1995 (Real Madrid) Real Madrid ile kontrat yaparken bir madde koydurmuştum; kontratın yenilenmesi için Real Madrid’in Euroleague şampiyonu olması gerekmektedir diye. Avukatım aklımı kaçırdığımı düşünüyordu. En rahat şampiyonluğum oldu diyebilirim, Final Four’a kadar sorunsuz geldik, yarı finalde Limoges’u ve finalde de Olympiacos’u yendik.
Selanik 2000 (Panathinaikos) Atina’daki ilk yılım. Kulubün yeterliliğini bilmiyordum. Final Four’dan önce kupada PAOK’a kaybetmiştik ve taraftarlar oyunculara destek vermişti. Kulubün büyüklüğünü o zaman anladım. Final maçından önce Oded Katash (Maccabi Tel Aviv’in oyuncusu) ile konuşurken bana “Koç endişelenme, kesinlikle biz kazanacağız. Takımımı tanıyorum, beni kimse savunamaz.” dedi. Hayatımda böyle bir özgüven görmemiştim. Biz kazandık.
Bolonya 2002 (Panathinaikos) Büyük galibiyet, önce Maccabi Tel Aviv ve sonra finalde ev sahibi Kinder. Final maçından önce biri bana gelip beyaz birşey fırlattı. Ne olduğunu sorduğumda bunun uğursuzluk getiren bir eşya olduğunu söylediler. Maçtan sonra bana onu atan adamı teşekkür için tribünde aradım.
Atina 2007 (Panathinaikos) Basketbol olarak konuşursak belki de içinde olduğum en iyi final. Büyük CSKA’ya karşı 93-91 kazandık. O zamanki kadromla gurur duydum, Vujanic, Becirovic, kariyerinin sonunda olan Tomasevic, Diamantidis, Siskauskas ve Dikoudis.
Berlin 2009 (Panathinaikos) Hatırlayabildiğim en sert Final Four. Her maç son topla belli oldu. Olympiacos’u yarı finalde eledik, çok özeldi. Finalde ilk yarı kusursuzduk ancak ikinci yarı CSKA bizi yakaladı ve neredeyse bizi yeniyorlardı.
Barcelona 2011 (Panathinaikos) Barcelona’ya gelmeden çok çalıştık. Final Four’un finalinde Maccabi Tel Aviv’in yarı finalde Siena’ya yaşattığından daha fazla problem yaşattık Siena’ya.
İstanbul 2017 (Fenerbahçe) Uzun çalışmanın ürünü. Çok fazla sabır gerekti, çok fazla güven ve çok çalışmak. Kulübe geldiğimde bu an için imza atmıştım ve bunu gerçekleştirdiğim için gururluyum. Fenerbahçe çok iyi bir kulüp, çok organize. Taraftarlarımıza bu kadar fazla keyif verdiğimiz için mutluyuz.
Haber: Vladimir Stankovic / Mundo Deportivo
Çeviri ve düzenleme: Kenan Alpay / Basket Dergisi
