Fenerbahçe BEKO, Euroleague Play-Off serisinin ikinci maçında da Zalgiris Kaunas’a göz açtırmadan, oyun kalitesi adına çıtayı daha da yukarı çekerek kazanıp seriyi 2-0’a getirmeyi başardı.
Öncelikla Sarı-Lacivertliler’in stratejik anlamda seriyi, kendi karakteristiğini oyuna dikte ederek istediği noktaya getirdiğini gördük… Ev sahibi avantajı nasıl iyi kullanılır konusunda ‘ders niteliğinde’ iki maçı izlettirdi bize Saras ve ekibi… Oyuncular da Litvanyalı coachun istediklerini dün ilk maça oranla daha üst seviyede uygulamaya koyunca, özellikle de savunma sertliği konusunda maçın son 2-3 dakikasına kadar – ki o noktada da tek eksik bitiş düdüğüydü – oyun disiplininden kopmadan, küçük detaylara özen göstermeye bu kez daha iyi odaklanarak istediğini aldı Kanarya…
Maça Zalgiris’in daha agresif başlaması beklenirken, agresifliğin dozunu ilk maça göre daha yukarı çeken taraf Fenerbahçe BEKO oldu. İlk maça damga vuran Tarık’la birlikte Melli ve Baldwin’e, ilk maçın skordaki suskun isimleri De Colo ve Jantunen de eklenince, savunmadan aldığı enerjiyi hücumda da son derece akıllı bir şekilde kullanan Sarı-Lacivertliler, daha 7. dakikada farkın 13 sayıya (17-4) çıkmasıyla fiziksel açıdan olmasa da zihinsel olarak Zalgirisli oyuncuların kafasına ‘benim bu maçı kazanmam çok zor’ fikrini soktular. Aslında kırılgan bir takım olmasa da, inatçı kimliğiyle bilinse de Litvanya ekibinin bu kez o kırılmayı yaşadığını net biçimde gördük…
Devreyi de tıpkı ilk maçtaki gibi 18 farkla önde kapayan Kanarya için bu maça ve de seriye dair en önemli sınav, üçüncü periyotta rakibinin ‘geri dönüş’ için ateşi yakmasına izin verip vermeyeceğine yönelikti. Sarı-Lacivertliler, bu kez o büyük fark yokmuşçasına hiç geri adım atmadan, ciddiyeti bir an olsun elden bırakmadan oyuna hükmetmeye devam etti… Savunmada Zalgiris’in de direnç gösterdiği evrelerde diri kalmaya devam eden Fenerbahçe, hücumda da rakibine göre kağıt üzerinde sahip olduğu artıları skorboarda da yansıtmaya devam edince aradaki kalite farkı da açığa çıkmış oldu.
Son çeyrekte de son 3 dakikaya kadar bu farkın yarattığı konfor alanında oyunu sürüklemeye devam etti Sarı-Lacivertliler… Büyük farkın son bölümde erimesi ise Zalgiris’in, basit top kayıpları sonrası Litvanya ekibinin de hafife alınır yanının olmadığının da net göstergesiydi. Böyle bir rakibe karşı deplasmanda yaşanabilecek sıkıntılara dair de ipuçları veriyordu o 3-4 dakikada yaşananlar… Dolayısıyla 2 maçta çift haneli galibiyetlere karşın, ne olursa olsun sezonu 5. sırada tamamlamış, normal sezonda 2 kez kaybedilmiş, ligin en dinamik takımlarından biri olan ve de son yıllardaki en iyi kadro yapılanması ile bu seviyeye hak ederek gelen Zalgiris’ten bahsediyoruz…
Fenerbahçe BEKO için olumlu anlamda söylenecek çok şey var… Birincisi ve en önemlisi takım olarak sezon sonunda yaşanan o düşüşü atlatmış, sakatları iyileşmiş ve form tutmaya başlamış, bu seviyeleri defalarca görmüş, ne yapması gerektiğini çok iyi bilen coachu ve bilinçli oyuncu grubu ile çok şey vaad ediyor Sarı Kanarya… Horton Tucker gibi tüm sezonun ‘en önemli halkası’ konumundaki bir oyuncunun devreye giremediği bir maçta bu eksikliği hiç hissetmiyorsa Sarı-Lacivertliler, işler yolunda demektir… Ki o Horton Tucker, 2 sayıda kalmasına karşın maçı 6 asistle tamamladı. Hall’un da skora değil belki ama savunma direncine yaptığı katkı yine üst düzeydi. Melli için ise söyleyecek fazla bir şey yok… O’nu da, Tarık’ı da, Baldwin’i de Tanrı nazarlardan korusun…
Fenerbahçe BEKO, serinin ilk maçında Play-Off modunu açmıştı… Dün de bence Final-Four ateşini yaktı… Aynı dinamizm ve kararlılığı ve de en önemlisi ‘sürekliliği’ 5 Mayıs’ta Kaunas’ta da gösterecek ve büyük hedef doğrultusunda bir adım daha atacaklarından kuşkumuz yok…
