Sporun hangi dalında olursa olsun ‘devamlılığı’ yakalayamazsan sonun hüsran olur.
Bu nedenle ‘coach’lar sistemin oturmasını ve işlemesini ön planda tutatarlar.
Bunu yaparken daima ikinci, üçüncü kartla hep saklıdır.
Fenerbahçe Ülker , Atina’da rahat kazanacağım derken öyle bir kaybetti ki, kimse anlamadı bile.
İvkoviç’in çıkardığı ikinci kart, hem Sphaija ‘ya hemde Fenerbahçe’ye yetti arttı bile.
Sahada ki, bütün kalın ve uzunları kenara aldı.
Papadopoulos, Glyniadakis ve Antiç’i.
Uzuna yakın, Haines, Printezis ve Katsievelis’i sürüverdi ortaya.
Elde var Spanoulis, al sana, yüzü dönük penetre eden, şut sokan, hucüm ribantu kovalayan, geriye çabuk koşan ve agresif savunma yapma özeliğine sahip bir takım.
Fark eridi gitti . Öne geçtikten sonra seyircisi önünde, Yunan takımlarını durdurma çok zordur.
Katsivelis dahil bütün oyuncuların özgüveni gelip, seyirci ve kenardanda ‘İvkoviç show ‘başlayınca, Fenerbahçe Ülker un gibi dağıldı.
Son çeyrekte bir Spanoulis gösterisi izledik.
Spahija ufak zokayı yuttu ama bir türlü çıkartmak aklına gelmedi.
Fazla söylenecek bir şey yok. Bench’te oyuncu yok zaten!
Engin Atsür henüz hazır değil.
Genç Erbil ve 'legendery' H.Demirel kalıyor geriye.
Jerrells ve Bogdanoviç’in hali ‘yürekler acısı’
Ukiç tek başına bunca yükü kaldıramaz.
Peki Anadolu Efes’e ne demeli!
Şu Belçika takımına İstanbul’da yenilmek.
Böylesine derin ve kaliteli oyunculardan kurulu bir takımın bu maçı en az on sayıyla kazanması gerekirdi.
Elinde Savanoviç veVujaciç gibi yağmur benzeri üçlük atan oyuncuların varsa, bu ikiliden en az otuz sayıyı maç öncesi cebine koyacaksın..
Nasıl mı? Onlara bu atışları sağlayarak.
Sonra, savunman bu kadar çabuk delik deşik olmayacak.
Bütün bu handikaplara karşın, Kerem Tunçeri sakatlanmasaydı , Efes maçı kesin kazanırdı.
Kazanmak yetmiyor, ‘takım' olmanın yolunu bulmak lazım.
Aman şu Vujaçiç’e sahip çıkın!
Zira Sharapova’nın söyledikleri ‘ mide bulandırıcı.’
