Anadolu Efes, bu sezon BSL ve Euroleague’de oynadığı 14 resmi maçın 7’sinde potasında 90 sayı ve üzerinde gördü. Bu detay, geçtiğimiz sezon Efes’i Efes yapan, şampiyonluğa giden yolu açan savunma kalitesinin ne kadar gerilediği açıklamaya yetiyor.
Mesela, Zenit’in bu sezon kadrosuna kattığı 32 yaşındaki Litvanyalı forvet Kuzminskas, düne kadar 3,2 sayı ortalamasıyla randıman veriyordu. Dün ise 15 sayıyla sezonun tavan noktasına ulaştı. Yine 7 maçta ortalama 6,5 sayı üreten Frankamp da 18 sayıyla maça damgasını vurdu. Bulduğu 90 sayının 53’ünü kenardan gelen oyuncularından üretti Rus ekibi… Efes’te de bu rakam 47’ydi. Zaten sorun da hücum etmekte değildi. Ancak 90 sayı yediğiniz bir maçta kazanabilmek için Micic, Singleton ve Simon gibi “ana unsurların” da üretimde yüksek seviyelere ulaşması şart… Bunu yapamadığınız zaman, yıldızlarınızdan biri ya da birkaçı gününde olmadığında “bu savunma seviyesiyle” kazanma şansınız kalmıyor.
Efes, devresinde 47 sayıyı potasında gördüğü mücadelenin 3. periyodu tamamlandığında hala yağmur gibi (26) sayı yemeye devam ediyordu (toplamda 73 sayı). Dolayısıyla farkın 24’e tırmandığı sürecin ardından son periyottaki kıpırdanış, sonuca doğal olarak etki etmedi.
Efes için geçen sezon savunma düzeyini yukarı çeken en önemli faktör Sertaç Şanlı’ydı. Dunston, “ana unsur” rolünü milli pivota kaptırdıktan sonra açığa çıkan rekabet ve ABD’li uzunun da ritmini bulmasını sağlamış, Efes, boyalı alanda bu sayede defansif anlamda rakiplerine karşı fark yaratmıştı. Sertaç Barcelona’da… Dunston sakat ve tribünde… Dönse de ilerleyen yaşında eski formunu tutturabilir mi, tartışılır. Dolayısıyla aynı sertliği, Pleiss ve Petrusev 2.20’lik iki “ince uzundan” beklemek hayalcilik olur. Efes’in “acil” çözmesi gereken sorunu bu…
Takımda “genel” olarak esen ve oyuncuların yüzlerine de yansıyan “yıpranmışlık” ve biraz da “doymuşluk” havası, geçen sezonki şampiyonluğun ardından yaşanabilecek doğal reaksiyonlar… Yaş ortalaması yüksek bir takımdan aynı ihtirasla yola devam etmelerini beklemek de yine “hayalcilik” kategorisinde değerlendirilebilecek bir detay… “Metal yorgunluğu” denen şey, sadece sahayı değil, kenarı da sarmış anlaşılan o ki…
