Real Madrid denince akla ilk gelen şey; eğer onlara tempo, koşma ve ritm şansı verirseniz oyuna ortak olma şansınızın çok az olduğudur…
Maçın ikinci çeyreğinde de ne yazık ki korkulan başa geldi. Yani sahada Real Madrid’in istediği oyun oynandı.
Ne zaman Real Madrid sertliği yukarı çekti ve Fenerbahçe Ülker yanıt veremedi, o anda karşılaşmanın rengi değişti. Bençten gelen Nocioni ve Maciulis baskıyı çok yukarı çekip Fenerbahçe Ülker ikinci çeyreğin ilk 2 dakikasında 3 top kaybı yapınca ibre kendi evinde deplasmanı yaşayan Real Madrid’e geçti.
Semih’in bu çeyreğe kötü başlaması iki 4 numaraya erkenden dönmeye neden oldu. Real Madrid adam değişmelerden kaynaklanan ikinci şansları yani hücum ribauntlarını aldı ve ilk yarı 13 top daha fazla kullandı. Sonuç 18 dakikada potada görülen 55 sayı… Üstelik Llull, Rudy ve Reyes bençte otururken yelkenler rüzgarla dolmuştu…
Rakip Real Madrid’se ve ilk yarı 13 top fazla kullanıp üstüne de 18 asistle topu paylaşıp hiç top kaybı yapmıyorsa ve dışarıdan 8/14 üçlük buluyorsa canınız epey sıkılacak demektir.
Oysa ki Fenerbahçe Ülker daha ilk çeyrekte 22 sayı yemesine karşın savunmaya oturduğu zaman, Zoric ile çemberi iyi koruduğu an Real’i hep son saniye atışlarına yönlendiriyordu.
Yani yanıt; savunmadaydı…
Bir yerde bunun gelmesi gerekliydi. İkinci yarı başlarken fark korkutucu noktaya çıksa da Fenerbahçe Ülker, 64-37’den 92-82’ye kadar skoru getirdi. Yani 16.5 dakikada 45-28’lik bir üstünlük sağlamıştı Sarı Lacivertliler…
Belki de hakemler biraz daha adil olsa veya kritik anlarda doğru tercihler yapılsa son 2 dakikada değil daha da erkenden bir geri dönüş olabilirdi.
Sonuçta 2. çeyrek dışında her periyotta Fenerbahçe Ülker üstünlüğü skora yansımıştı.
İşte bir periyot, kötü oynanan bir 10 dakikada bu seviyede maçın gidişatını belli edebiliyor.
Yine de önemli olan Obradovic’in dediği gibi; bu seviyede kalmak, buralara aşina olmak…
Ne de olsa tecrübe marketten alınmıyor…
CAN İŞBAKAN



